|
|
نعمت الله مختارزاده مزه داره لبخند ، بـــه لب ِ طفلکِ افــــغان مزه داره بلبل به چمن مست وغزلخـوان مزه داره گـــــر دخـتـر ِ افــــغان بـِخــرامد به تماشا گلهــا هـــــمه خندان و شکوفان مزه داره گــــر ریش و بروتی بتراشند ، جـوانان پـاکی و صفایی یی بــه مــردان مزه داره زنهــا بـِدرند ، چادر و ، صورت بنمایند زیبایی یی هـــــر خانــم ِ افغان مزه داره مـــردان و زنان ، پهلــوی هم کار نمایند آبـادی و، نــــوسازی و، عُمران مزه داره علم وهنرو خـــواندن و بنوشتن و تحصیل بـــر جمـلــۀ پـیـران و جـوانان مزه داره ویـــرانی یی میهن همه از جهل و تعصّب با فهم و خـرد ، دارو و درمان مزه داره پـــرســـیـدن ِ احــــوال ِ دل ِ غـمزده گانرا پـاکـــــیدن ِ اشکی ، ز یـتـیمان مزه داره بر بیوه زنان لطف و محبت ز دل و جان یک لـقـمـۀ نانی ، بـــه غریبان مزه داره جـنـگ و جـــدل ِ آدمــی ، سوزید جهانرا روزیکــــه شود ، جنگ گریزان مزه داره انســان ِ نـبـاشـــد کـه نــدارد ، غـم ِ میهن پس وحـــدتی در عـــالـــم انسان مزه داره از مسلـــم و هـنـــــدی و یهـودی و نصارا از مـــرد و زن ِ جـمـــــلۀ ادیان مزه داره ازسرخ و ســپـیـد و ســیـه و زرد نژادان یک دســـته گلِی سـنبل و ریحان مزه داره وقـتـیـست ، تحـــرّی شود از بهرِ حقیقت تابیدن ِ شـمـس ِ ، رخ ِ جــانــان مزه داره تقلید مکن ، ترک نما ، ارث ، ز اجــداد خــــود یـافـتـن ِ ، راۀ خــــدایـان مزه داره بَر کــن هـــمۀ ریشۀ تبعیض و تعصب بـا تــیـغ ِ محبت ، ز دل و جــان مزه داره ای بانــــوی افغان ! تو چـرا گوشۀ منزل نابـودی یی قفـل و در و دربان مزه داره تاکی چو اسیری و کفن بر سر و صورت بـِــدرِیـــدن ِ آن پــــردۀ عـصیان مزه داره زیبنده حجابیست به هر مرد و زن ، عفت آرایشی بـــا زیـــور ِ وجـــــدان مزه داره «نعمت» ز وفا سرمه یی ازعشق و مَوَدّت خاک ِ در ِ احباب ، بـه چشمان مزه داره نوت : این پارچه شعر در نوامبر 2001 در شهر اسّن آلمان سروده شده
|
| < قبل | بعد > |
|---|
Webdesign
 |
EDV- Dienste
 |
