|
|
قبای پسته بــه عشق و عاشقی ، از بـس شـــتاب می بینم بــه شهرِ ِ دل شـب و روز اضطراب می بینم بــه روی صفحـــــۀ تــدبـیـر ِ ارتباط ِ جــهان مـــــراد ِ خــــویش ، بسان ِ سـراب می بینم هــــــلال ِ عــــید و بــرات ِ جمال ِ وصل ِ ترا کـــمال ِ خامــــه و ، رنــگ و زکـاب می بینم بــه صبح ِ صادق و کــــاذب قسم ، فرشتۀ من بــــه ماۀ حسن ِ تـو ، شب را حجاب می بینم بــــه مست ِ نـــرگــــس ِ شـهلای فتنه انگیزت ز نـــور و بــرق ، عــجــائـب نـقــاب می بینم کــمی ز گــوشـۀ رخسـار و کنج ِ لب معلوم مگـــــرکه نـــــشه ام و ، در شــراب می بینم قــــبای پــسـتـۀ تــو ، طــعـنه می زند به بهار گــــلابی پـــیـرهـــنـی ، از گــــلاب می بینم به باغ ِ گل چه عجب محشری بپاست ، عجب کــــه خــفـته بـیـن ِ گــــلاب ، آفتاب می بینم ولی مــــــراد ِ دل حـــاصل نشـد ازین تصویر کــــــه شـــایــــدم لبی ، جـای عناب می بینم ز بس شکستی دلـــم را ، به وعده و به خلاف جـــفا و جـــور ِو ستم ، بـیـحســاب می بینم چــــرا ؟ به صفحــۀ ثانی نمی شــوی ظــاهر کــــه شوخی هـای ترا ، پـُـر عذاب می بینم تــــرا قسم به سرِ من ، کـه صورتت بـِنـُمـای وگــــرنــه پــاره ز دسـتـت ، قـِطاب می بینم بهـــانـــه کــــرده شبی را به خدمتت «نعمت» اگــــر بخـــــواهــی ، دل ِ خود کباب می بینم
نعمت الله مختارزاده |
| < قبل | بعد > |
|---|
Webdesign
 |
EDV- Dienste
 |
