|
|
نعمت الله مختارزاده شهر ِ اسّن آلمان آزادی بــه گـــوش ِ جـــان شنیدم ناگهان ، پیغام ِ آزادی خــــروس ِ وحــــدت ِ عــالم ، بلند ِ بام ِ آزادی بِشارتها ، که از مغرب ، طلوع ِ شمسِ معنا شد شـب ِ تاریک ِ ما روشن ، سحـر شد شام ِ آزادی ســــپاۀ نـور در جـولان ، بـه تنویر ِ همه عالم سـلاح صلـح در هـــر آن ، پیِّ اِکــرام ِ آزادی شـکـسـت ِ قـــفـل ِ در ، از خانـــۀ تقلید ِ میراثی کــه تا هــر زائـری برتـن ، کند احرام ِ آزادی سجود هرگز روا نبود ، به محراب ِ جنون پرور مــقام ِ عـــرش ِ دل ظاهر ، ز اِسـتِـشمام ِ آزادی زُلال ِ صدق می ریـزد ، ز جام و ساغر ِ وحدت عـبـیـر و مشک می بـیـزد ، صفــای نام ِ آزادی خـــراب و خـسـتـۀ راۀ محبت را ، چـه پروایی بـه هــر سُستی دهد مستی ، شراب ِ ناب ِ آزادی امـیـر ِ لانــۀ فـقـرم ، انـیس ِ رنج و درد و غـم سـمـنـد ِ سرکش ِ عـشـقـم ، ولاکن رام ِ آزادی تـــباه شـــد عالــم ِ انسان ، ز بیداد ِ جفا کیشان چــو شیخ و مجـتهد دایم ، پی ّ اِظــلام ِ آزادی اگـر قاضی وڅارنـوال و یا ، مفتی شدی واعـظ تـنـور ِ جـهــــل ِ شان سوزد ، بسی اقلام ِ آزادی بلـــند پـــردازی یی طبعم ، حقایق را بیان دارد که مـلا ، بد رگ و بد نام و هـم بد کام ِ آزادی بـه خلوت پیر ِ شیطان و به مسجد رهبر ِ مردم بــه دست ِ هـــر خـبـیـث افتاده سر انجام ِ آزادی چو کفتار وپلنگ وگرگ و زاغ وباشه و کرگس نـشـسـتـه در کمین هــریک ، که تا اتمام ِ آزادی ولاکـــــن بـیـخـبـر از هـــمـت ِ والای افــــغانی کـــه دارد پنجــۀ فـولاد ، چون صمصام ِ آزادی گروهی روز وشب کوشا وطن بیچاره تر گردد پـی یـی افـــغان و افــغانی ، شده سرسام ِ آزادی بیا ای تبعۀ افغان ، تـو ای پشتون و ای تاجیک هـــزاره ، ازبک و غیره ، به استسلام ِ آزادی بیا ای شــیعه و سُنـّـی ، یهود و گبر و نصرانی بهــــایی و بـــرهـــمایی ، بـه استحکام ِ آزادی بــــیا تا یـک بشر باشیم و عـــالـم یکوطن گردد شبان ِ حــق شـــده ظاهــر ، و ما اغنام ِ آزادی وَ تو ای اشـــرف ِ مخلوق ، بنما خدمت ِ همنوع کـــه تـــا این عــالــم ِ فانی ، شود فرزام ِ آزادی بیا ای هموطن ، دست و دلی بردار ، از اشرار ضـمـیـر ِ خـویشتن روشن ، کن از انعام ِ آزادی ز تـار و پـود و نـقد ِ جان ، حریر ِ جامۀ وحدت رســـای قـامـت ِ ســـرو و ، گل ِ اندام ِ آزادی مُعنبر عــالــم ِ امکــان ، معطر خاطر ِ انسان مشـجــر روضـۀ ایـمـان ، کــن از الـهام ِ آزادی صریر ِ خــــامـۀ حکمت ، حفیف ِ سدرۀ رحمت خـــــدا بــر ما کــند قسمت ، که تا اِعلام ِ آزادی به میدان ِعمل« نعمت» ز صدق ِ دل نما خدمت که این همت دهد حِشمت ، به هر قـُـدّام ِ آزادی |
| < قبل | بعد > |
|---|
Webdesign
 |
EDV- Dienste
 |
