|
|
وعده خلاف نعمت الله مختارزاده 22 اگست 2008 شهر اسن آلمان وعــــدۀ هالـــــندیـان ، باشد سراب هــر زکابی جلوگر همچون خضاب مهـــــربــان و ، با وفـا و ، باصفا هم به مردان و زنان ِ ، شـیخ وشاب در ســـخا وت کس ندیده مثل ِ شان گـر خس و مَس ، یاکه باشد دُرِّ ناب هـــریکی در قول ، معروفِ جهان در عمل ، چـیـزی نبینی جز عـذاب وعـــده هــای گرم و نرمت میدهند تا وفــا گــــردد ترا ، روز ِ حساب چـــون شراب ِ ناب ، دارد نشئه یی انـتـظـارش ، میکـــند دل را کباب شوخ ِ چــشمـان ِ خــمار آلــود ِ یار سنگ ِ دل ، گـَرد و غبار ِ آسـیاب از کف ِ جان دل برد هر آن ، هزار تیغ ِ جــــوهـــردار مانـد بر رقاب زلف ِ خوبان حلقه حلقه ، زان سبب پـــای عــاشـــق را بـبـنـدد با طـناب لیک از خوبان ، وفا هرگز مخواه این حـقـیـقـت دان از بــرگ ِ گـلاب بــرف ِ فـیاض است بـر بام ِ هوس بـــیل ِ تـقـدیـر ِ مـــرا کــرده خراب گـفـت ! ایـنـک مـیـفـرسـتم چیزکی یـادگــارم را نـمـــایـــی ، دسـتـیـاب روز هــا بـگـذشـت و هفته ، ماه شد ماه شاید ، ســا ل و قـرن ِ بیحساب انـتـظـار ِ آمـد ِ ( سی ، دی ) چرا ؟ قاصدش را می نبینم جز بــه خواب لیک بـــا او خــو گــرفـته مرغ ِ دل دانه پاشی هــا ، چـرا ؟ در منجلاب در هـــــوای دوســـــتی ، پـر میزنم می کشانــــد از جــفا ، انـدر خلاب بـــر اِلاهــه شکـــوه هـا کرده بسی از مـن ِ مظلـــوم ِ گـُنگ ِ لاجــواب ما کــــه چــــون آیـیـنـۀ صیقـل شده هــرکه بیند ، خویش یابد بی حجاب نــزد ِ گل ، از خـار شکـوه بهر ِ چه جوهر ِ رنگست و بو، گل،ای جناب مظهر ِعشق و محبت ها ، زن است ناز بایـــد داد ، زن را ، بی حجـاب هم به سالون و ، به دهلیز و تراس هم به آشپزخانه ، هم اتاق ِ خـواب در همین جا میگــذارم ، نقطه هــا تا بـــدانــــد قـــــدر ِ مـاه و آفــتاب خـواستم ، املا و انــشاء ، نامــه یی تــا بـه تیمورشاه بخوانم از صواب لــــذت ِ دارد کــه با قهـر و غضب طـعـنه و دشــــنام آیــــد با شــــتاب طــــبع بـسـته ناگـهان ، گردد روان با سپـاۀ شـعــــر ، هـردم انـقلاب « نـعـمـتـا » مـنـظـومــۀ کردی رقم تا خلاف ِ وعـده را سازی خراب |
| < قبل | بعد > |
|---|
Webdesign
 |
EDV- Dienste
 |
