|
|
بارگاۀ وصال هَــــــوَس ســوزیــد بی باکـانه ، امکانم ، لهیب ِ من نـَفـَس در خون تپید از جذب ِ عرفانم ، خَضیب ِ من بسی چــیدم ز شــــاخ ِ آرزو ، گلهـــــای ایـقـان را عَسَس کــوشــــید بهـــر ِ کـُفر ِ ایمانم ، رقیب ِ من ز نیرنگ ِ زمـــان تا دل بـه دام ِ بُغض و کین افتاد مَرَس ببریــــد از گـــردن ، ز فــرمانم ، مَهیب ِ من شــنـیـدم ناگــــــه آهـــنگ ِ ملـیــح ِ وحـدت ِ عالم فـَرَس تا زیـد در میدان ، که چوگانم ، صلیب ِ من ز تکفیر ِ کس و ناکس ، مفاصل آب ، چون سیماب جَــرَس نا لــــید از سُکـران ِ کفرانم ، خَطیب ِ من زدنــــد تا قـــــرعــۀ فالش بنامـم ، از حسد بنگر مگس ســـوزید بال و پر ، بـه قربان ، حَسیب ِ من ز تــــاج ِ بـنـدگی یی درگهش ، نازم به خود هردم ا َنـَس ترســــید از تـفـســـیر ِ قــــرآنــم ، لَبیب ِ من ز اشــــراق ِ جــــما ل ِ یــوسفش ، تاراج ِ دلهـا شد حَـرَس خـوابـیــــد ، دیــدم ماۀ کنعانم ، مَغیب ِ من ز خــــاک ِ پــای احـــبابش ، میسر گـــر شدی مارا مَجَس تایید ِ کـُحلـَش شد ، به چشمانم ، حَصیب ِ من بنازم مستی یی مست ِ ، کــــه تلـخ ِ هـجـر ِ جانانش مَلـَس گردید در کامش ، بــه هــــر آنم ، حَـلیب ِ من به دام ِ زلف ِ مشکینش ، دل ِ « نعمت » بجــا افتاد قـَفـَس با زیــد ، قـید و بـند و زنــدانم ، نـَـقـیب ِ من معانی بعضی از واژه ها : لهیب = شعلۀ آتش عسس = شبگرد ، پاسبان، گزمه خَضیب = حنا کرده شده مَرَس = طنابیکه در گردن ِ سگ میبندند مَهیب 0 کسیکه از او بترسند فـَرَس = اسب حَسیب = حساب کننده ، بزرگوار جَرَس = زنگوله ، زنگ گردن چارپایان لبیب = خردمند و عاقل ا َنـَس = کسیکه به او ا ُنس گرفته شود مغیب = پنهان شده حَرَس = نگهبان و حارس خَصیب = زمین ِ پر برکت مَجَس = محل ِ لمس ، محل ِ نبض حَـلـیـب = شراب ِ خرما مَـلـَس = میخوش ، ترش و شیرین نـَـقـیـب = سرپرست ، سزرگ ِ قوم |
| < قبل | بعد > |
|---|




