|
|
قلم به دستان ای قلم به دست بر خیز، سیر ِ چرخ ِ دوران کن پــــرده هـــا هـــمه بر در ، جـنـتـی نمـایان کن بغض و کینه و جنگ و ، قتل و غــارت و بیداد بـــا محبت و الـفـت ، جمـلــــه را گــریزان کن توپ و تانک و خمپاره ، راکت و بم و هــاوان یک یکی به دور افگن ، این جهان گلـستان کن شــیخ و حـاجی و قاضی ، طالب و چلی ، مــلا با شـــمول ِ څــارنـــوال ، تـا ابــــد به زندان کن ریـش و پـشم و لـُـنگی را ، با پکول و با پیزار سوز و زیـور ِ عـفـت ، زینت هر انسان کن اشــک ِ چــشم ِ مـعـصومان ، آۀ سرد ِ مظلومان ســــیل و آتش و طـــوفان ، ظالمان هراسان کن خـــون ِ دیــــــدۀ مـادر ، درد و مـــاتم ِ فـرزنـد داغ ِ ســــــیـنـۀ بـابـا ، هــم دوا و درمان کن هـــــر کجــــا اگــــر جَوری ، یـا اگر بوَد بـیداد کاخ ِ ظلـــم و اسـتـبـداد ، با رقـیـمه ویران کن گـــــر شکســتـه اقـــلامت ، یـا نباشدت ، رنگی ناوکی ز مـــژگان گیر ، خـون ِ ما به قربان کن پاره کاغذی هـرگز ، برگ ِ خشکی نه ، نه ، نه صفـحــــۀ دلــــم حـــاضر ، درد ِ دل نمایان کن ترک ِ ارث ِ آبا کن ، خود ، خــوده سر ِ پا کن انتخاب ِ یک راه کـــن ، نــوش ِ آب ِ حیوان کن جســتجــو حقیقت کـن ، ترک ِ هــر طریقت کن کسب ِ هـر فضیلت کن ، خانه ها چراغان کن بـر تساوی یی انســــان ، از رجال و هم نسوان هـر قـــدر که بتوانی ، خدمت از دل و جان کن ایــن تـعـصـب ِ دیـن و ، قـــومی و زبـانی را بــا تـفاوت جنسی ، یـک یکی بــه نسـیان کن مـرز و سرحدش بشکن ، این زمین ِ خاکی را یک وطــن شود عالـم ، ترک ِ جمله حیطان کن یک زبــــــان ِ واحــــد را ، بر هـــمه بیاموزان هــرکس هــر کجـا باشد ، مشکلاتـش آسان کن بر جهــــان بشــارت ده ، ایـن پیامی از حق ده مــژده هـای (وحـدت) ده ، پس وفا به پیمان کن ریــــشۀ محـبـت را ، شـــــاخـــۀ مـــودّت را غنچـه های الفت را ، زیــب ِ هــر گلستان کن در نهـــایـت ِ روح و ، در نهـــایــت ِ ریحـــان خویشی با هـــمه قــوم و ، با جمیع ِ ادیان کن گــر کسی زنـد زخمی ، یا دهـد ترا زهــری مــرهمی بـه زخمش نه ، شهد ده و شکران کن هرسـیاه و سـرخ و زرد، هرنژاد و مرد و زن جملـــه را یکی بنگر ، ترک ِ جنس و الوان کن در زمین ِ لامـــزروع ، شــوره زار ِ دلـــها را تخـمـی از وفـــا پاشان ، عاقبت ، گل افشان کن ســـوزن ِ محبت گیر ، تــار ِ عشق ازان در کن پــارۀ دل ِ « نعمت » پـیـنــه کــــرده شایان کن ای قلم به دست بر خیز، سیر ِ چرخ ِ دوران کن پــــرده هـــا هـــمه بر در ، جـنـتـی نمـایان کن نعمت الله مختار زاده |
| < قبل | بعد > |
|---|
Webdesign
 |
EDV- Dienste
 |
