نعمت الله مختارزاده  شهر اسن آلمان

ای کاســـه بــه دســــتان  ،   بشتابـید کـه شام است            خـیرات ِ مـقام است

از چـمـچــه و کـفـگـیـر ِ وفـا پـخــش ِ طــعام است            خـیرات ِ مـقام است

با مــرچ و  نمــک  پـخـتـه شـــده  ،  آشِ ریــاست            در دیـگ ِ  سـیاست

ایــن ریــب و ریـا  ،   تـا ابـدالـدهـر  ،  دوام است            خـیرات ِ مـقام است

فـــرهــنگ فـــراری شــد  و  ،  نـیـرنگ ز جایش            دزدیـــده عـصـایش

پـوشـــیـده قـبـایش کــــه چـنـیـن فخـر، به نام است            خـیرات ِ مـقام است

می نـشـنـوی دیگـــــر ز چمـــن  ،   نـغـمـۀ بـلــبل            پــژمـــرده شـده گل

آمـــد زغــــن و مــرغ ِ خـوش  الحـان  زکام است            خـیرات ِ مـقام است

نـــه نـثـــر ِ ملـــیح مانــده و نــه شـعــر ِ شکــردار            نـه  نــقــد ِ  اثر دار

مطلـــــب هــــمه بـیـمـعـنی ناپــخـتـه و خــام است            خـیرات ِ مـقام است

شـــمـعـیـکــــه نــشـد  انـجــمـن آرای عـــزیـــزان            مسـتـانه  بـه  میدان

جـــانــبـازی و جــــانـــدادن ِ پــــروانــه تمام است            خـیرات ِ مـقام است

پــیراهــــن و تــنـبـان و چـپـن  ،  ریـش ِ تـطــاول            در چـور و چـپاول

یک کرزی و صد بوش و دوصد موش ِ گدام است            خـیرات ِ مـقام است

قـانـغـــوذک و جـــولا و خـسک  ،  پشـه و زنـبور            پُندیده   چـو انگـور

خــون ِ جگـــر ِ ماست کـــه در ساغـر و جام است            خـیرات ِ مـقام است

این ســــه پــتـه بــــازان ِ قــــمـار بــاز ِ چــتـل باز            بد کـیش ِ و  دغلباز

هــریک چو رئیس است و وزیر است و امام است            خـیرات ِ مـقام است

از چــــرسی و تــریاکــی و نـصـــواری و بـنــگی            دیــوانــۀ جــنــگــی

زایـیـده شــد هـفـت ماهــه و  ،  جنرال ِ نظام است            خـیرات ِ مـقام است

کـُـشـتـنـد  بـــه حـَـدّی کـــــه  اگــــر نـــام بگــیرند            انـعــــام بگــیــرنــد

تــا دالـــر و دیــنار  ،   بـــه خـورجین ِ غلام است            خـیرات ِ مـقام است

مـــلا بـــه رۀ  مسـجـــــد و ،  حــاجی بــه رۀ حـج            پُــشـتـارۀ شـان کـج

از بـــار ِ گـُـــناهــی کــــه  ز فـحـشای کــلام است            خـیرات ِ مـقام است

ای سه تکــــه حاجی ، که شدی چار و ، شوی پنج            بی زحمت وبی رنج

قـاچـاق ِ تـو تـُن تـُن ، نـه بـه مـثـقـال و گـرام است            خـیرات ِ مـقام است

از څـارن ِ بـی وال و ، هـــم  از قـاضی  و ، مفتی            خوب شد که نگفتی

گـــر گفتی عجــب آخـــرت و روز ِ قــــیـام اســت            خـیرات ِ مـقام است

بــــر جـمـع ِ قــــوی دســـت ِ فــــرومــایــۀ بــدکار            ایــن مـژدۀ  پُـربـار

از شــــاعـــــر ِ آوارۀ  گـســــــتاخ  ،  پــــیام است            خـیرات ِ مـقام است

این فـخــر فـــــروشــــان ِ دغـــا  ،  خشکه دماغند            چون باشـه و زاغند

بی پــلـته چـــراغـنـد  ،  کــه تــا صید به دام است            خـیرات ِ مـقام است

هــــر تاجــــر ِ نـامـــوس  ،  کــه سوداگـر ِ تن شد            یا  دزد ِ  کـفـن شــد

چــون مــرغ ِ چـتـلـخـوار ،  به دام ِ همه رام است            خـیرات ِ مـقام است

دلال ِ اکــــاذیــب  !  کـمــی  شـــــرم  و  حـیـا کن            تــرسی  ز  خدا کن

از خوان ِ ادب  ،  نان و نمک  ،  برتو حرام است            خـیرات ِ مـقام است

«  نـعـمـت »  بـدرانــد  ز  شـــما  ،  پـردِۀ تـذویـر            بــا واژۀ تــــدبــیــر

هـــرچــند  بـه نـــوک و لب ِ هـــر ناوه و بام است            خـیرات ِ مـقام است