|
|
نعمت الله مختارزاده 30سپتمبر 2008 شهر اسن آلمان زکات ِ حُسن بـه تــو تمکین و صــفا می زیبد عشــــوه و نـــاز و ادا می زیبد مـرکـز ِ مهــر و وفـایی ، صنما کـَمَکی ، جور و جـفا می زیبد گهی دل بـردن و گه ، دل دادن مهــــــربــانـی و ســخا می زیبد شام گــردیـد و هـــمه منتظرند حـُکم ِ افـــطــار ، تـــرا می زیبد گـرهــلال ِ رخ ِ تو ، روزه شکن بـــه هــــمه دیـن ، بــقا می زیبد به تو زکات ِ حُسن ، فرض شده کــه مــرا ، نام ِ گــــدا می زیبد رمضان آمـد و رفت ، عید رسید عـیدی بــرمـا ، فــقـرا می زیبد دست ِ من در طلب ِ تحــفه دراز خــیر و خــیرات ِ شــما می زیبد شب ِعیدست و ز خون ِ دل ِ من بــه دو دست ِ تــو ، حنا می زیبد روزۀ هــــموطـــنان ، باد قـبول ز منت ، صرف ، دعا می زیبد حال از شــاعــر ِ گسـتاخ ، شنو یــادی از کـــرب و بـلا می زیبد ای الاهه ! بـه من الـهام فـرست بـــرمَلا ، ریب و ریا می زیبد جمعی بنشسته پی (فـَند ریزنگ) لـقـبی ، شـــیخ و مــلا می زیبد ده لَک و قرضۀ با سود ز بانک جمع ، بی چـون و چـرا می زیبد کش وچک ایورو و هم دالر وپوند نیم ِ آن کــرده هـــوا می زیبد وای بـر تاجر و ، بر تاجــره ها ز رۀ دیــــن ، ر ِبـــا می زیبد بـیــوه زن ، نـان نـدارد به وطن سنگ ِ مسجد ، ز طلا می زیبد خـون ِ دل مـیـچکـد از چشم ِ یتیم سر و جــانم ، بـــه فــدا می زیبد نـــه شـفا خانــه و نـه مدرسه ای دانش و عـــــلم ، فـــنا می زیبد ای بــرادر ، کمی انـصاف نــما ترک ِ هـــر گونــه دغـا می زیبد ز رۀ دیـــن ، تجـــارت تاکی بـــه شـما ، قهــر ِ خدا می زیبد علـما ! حــرف ِ مرا گوش کنید تـــرسی از روز ِ جـزا می زیبد زائــــر ِ دل شـــده اعــمار کـنـید خـــانــه ای در دو سرا می زیبد « نعمتا » نـقـد ، بـه امر ِ علما حــلــقــــۀ دار ، تــرا می زیبد |
| < قبل | بعد > |
|---|




