|
|
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم بســـم الله الــرحمــن الـــرحیم این سروده را خدمت ِ آن عده نیمچه ملاهای کامل نما ، و تعدادی از جهلای عالم و فاضل نمای عقب گرا ، که همیشه به خاطر کسب شهرت ، منفعت ِ شخصی و باز نگهداشتن دکانهای خود ، واقعیت ها را با ابرهای تیره وتار ِ ضلالت و جهالت ، و احجاب و استار ِ تعصب و کینه توزی و خودخواهی مستور ، و به هر دوغی مگس گشته ، از خود روایات ِ بی شرمانۀ مخالف ِ شریعت ، شرافت ، اخلاق ِ انسانی و نیز مخالف علم و روشنگری و خرد گرایی که بافته و ساخته و پرداختۀ باداران ِ متعصب ِ نظر تنگ ِ خودفروخته های شان میباشد ، به مردم بیچارۀ صادق ، پاک طینت و مظلوم ، ماهرانه حکایت وروایت نموده به نام ِ اساسات و جوهر ِدین تحمیل می نمایند ، و تعدادی دیگری از این قماش ، برعلاوه ، اشعار ِ شعرای نامدا را باجفنگیات خود ارتباط داده از فیل ، قیل و از محرم ، مجرم می سازند چنانچه چندی قبل در برنامه های تلویزیونی که به سطح جهانی پخش میگردد ، یکی از این مُلاگک ها درمعنی این بیت (لسان الغیب حافظ شیرازی علیه رحمه ) که ( پدرم روضۀ رضوان به دو گندم بفروخت +++ ناخلف باشم اگر من به جوی نفروشم ) چرندیات و پرندیات جاهلانه ارائه و همچنان یکی دیگری ازین نیمچه ملای کامل نما و کوک شده ، به خاطر خرید و اعمار مسجد جدید ، (فند ریزنگ ) ، کمک های نقدی ، خیرات ، صدَقات ، فدیات ، زکات ، فطر ِ روزه ، امانت داری و دربارۀ نتیجۀ آنها در روز آخرت ، و خصوصا راجع به نصب کردن ِ بیرق ها در مقعد یک تعداد انسانهای گنهکار ، دُرّ افشانی های کرده اند ، تقدیم میدارم امید که این گروه از مقابل چشم های وجدان خود هر مانعی را شرافتمندانه حرق و خرق نموده به جای بهتان و دروغ های شاخدار و واهمات دُمدار که سبب و علت گمراهی اذهان عامه میگردد به واقعیت گویی بپردازند
پلخمان ِ سیاست نعمت الله مختارزاده چهارم اکتوبر 2008 شهر اسن آلمان ای مُلاگک ! تابکــی ، غـُمبُر چو کفتر میکنی کــاســبی از دیـــن و ، از نـــــام ِ پـیمبر میکنی در پلخــمـان ِ ســـــیاست ، سنچل ِ دینی ،چرا ؟ غولک ِ تــــزویــــر ِ خود را ســوی مادر میکنی از بــــرای شـــــهرت و ، نام و ، مقام و منزلت هـــــر حــدیث و آیه را ، باهــــم بـرابـر میکنی یا کـــه با جنگ ِ حـــدیث و آیــه ، بهر ِ نفع ِ خود دشمنی با خــــواهـــر و ، هــــم با بــرادر میکنی خــــود فـــروشی تا بکی در کار ِ فـرهنگ وادب شعر ِ حافــــظ ، معنی و تفسیر ِ دیگر میکنی آنکه رضوان را عوض با گندمی کرد و فروخت از جَــو ِ فــــرزنـد او ، هر ماده را ، نر میکنی رَو ، ز حافـــظ بیت ِ اول را بخــوان و فکر کن ورنه از نقــدم به خود هر خیری را ، شر میکنی بر ســـتـیـژ ِ خــــود نمایی ، وعـظ های با نمک (چون به خلوت می روی ، آن کـار ِدیگرمیکنی) خــون ِ مظلوم و یتیم و بیــوه زن را روز و شب شـُپ بــــه مانـــند ِ ، شــراب ِ نـاب ِ احمر میکنی من اگــرجامی بنوشم ، شـیر انگور است و بس لیک تو از خونِ ِ ملت ، جام و ســاغر میکنی مستیِّ ما ، از رگ ِتاک است و ، نه ازخون ِخلق با پلــــنگ و گـــرگ ، آهو را ، برابر میکنی چـــون کفن کشها ، لــــباس ِ مخملینی بـر تنت جامِــۀ تـدبـیـر را ، پــــالان ِ هــــر خـــر میکنی دوســـتانت هـر طرف بنشسته با ، کشکول ِ غار با هــــزاران مکــــر و حیله ، جمع دالر میکنی ( فند ریزنگ ) هـــای فطـر ِ روزه و زکــات را بهـــــر ِ تعمـیـــر ِ مساجـــد ، جمع یکسر میکنی ابـــتدا کــمک بــــه مسکــین و غـــریبان ِ وطــن موتـــر ِ حـــق گوی را ، با خـُدعه پنچر میکنی بـیــــوه زنهــــا و یـتـیـمـان ، احتیاج ِ لقمه نان حرف از ایشان هرکه گوید ، گوش را کر میکنی حال می آیـــد زمستان ، بر غریبان ، خانه کو نان ِ خشک و قاق را ، در اشک ِ شان تر میکنی نه زغــــال و چــوب و نه ، نان و لباس و سرپناه فـقــــر و بــدبختی یی ایشان ، صد برابر میکنی پُــرشدی از مـُـدِّ انگلیس و عـــرب ، دکـان ِ دین جــــامۀ تـــدلیس ِ رنگـــارنــگ ، در بر میکنی این تعــــرض هـای جنسی ، ارمغانی از شماست در حصول ِ قرض ِ خود ، بـرپـا محشر میکنی میــدهی فــتــوا ، بـــه تکـفـیـر ِ هـمه روشنگران خـــود جـنایت بـدتـر از، هـر کـفر و کافر میکنی میــدهی فـتـوا که هرکس ، پول ِ مسجد را خورد روز ِ محـــشر ، پـرچمی در مقعدش در میکنی با چنین حــــرفی که دور از منطق و علم و خرد آن خـــدای مهـــــربان را ، مار و اژدر میکنی « نعمتا » ایـن فـتـنـه و آشـــوب ، با ریش ِ ملا ارتــــبـاطی دارد و ، دانـــم کـــــه بــاور میکنی |
| < قبل | بعد > |
|---|
Webdesign
 |
EDV- Dienste
 |
