دندان شرارت

نعمت الله مختارزاده  30/10/2008 شهر ِ اسّن آلمان

ابــــتـداء  هــــمـوطـــنـا ، چـــارۀ مُلاش کنیم

نوکــــر و چاکـــــر ِِ انگلـیـسـه  بیـا فاش کنیم

آنکــــــه با دیــن  ،  کـند کاسبی  از دین ِ خدا

هـــمه یکجــا شـــده و ، مغز ِسرش پاش کنیم

گـرچـه شیطـان ِ لعین  رانـده یی درگاۀ خــدا

ز فسـاد ِ علـــما  ،  چـــــاره و  پـــیداش کنیم

جــامــۀ  ماسـتری و داکتری یی دین ، زتنش

پـاره بـا شعــــر و ادب کـرده و رُسواش کنیم

ریش وپشمی زسر وصورت ِشان چپه تراش

خشک ، با کـُند ِ تـبـر  از تن و هر جاش کنیم

زانکــه بدبختی یی عالم هـــمه از جـور ِ ملا

بـــه سر ِ دار آویـــزان  و  ، چــــلـیپاش کنیم

اگــــــر اصلاح نشود زود بــه مسلــخ ببریم

جگـــرش پاره  ، زبانش  به دهـــن قاش کنیم

زود  درسرکه یی  با سیر و پیازش ، اخته

پُخــته گاهی به تنور و ،  گهـی در داش کنیم

بعد در دیگ ِ سیاست ، به عرب هــای چتـل

مسترد کرده  و ،  ترک ِ هــمه خـــفاش کنیم

لیک ترسم کــــــه به دنــدان ِ شـرارت بگزد

بهـــــتر آنست حــــذر  ، زینهمه اوباش کنیم

چونکــه این طایفه ، بر ضد ِ خدا می رزمند

کـــاش میشد ، هـــمه نابـود  ، ز دنیاش کنیم

یکی زین طایـفـه با منصب ِ (Ph.d) و غـیر

ز تفاســیر ِ (صحیح )، پُخته ، میگه آش کنیم

بهر ِ هـر خائن  و هر  غدر ، به میدان ِ حشر

پرچمی سـاخته ، بشنو کـه ، چه اجراش کنیم

پشت ِ لـپـتـاب ، نشسته  ، پی ی بیرق سازی

میگـــه در مقعد ِ شان ، یک یکی بالاش کنیم

تاکـــه معلـــوم شود  ،  جـرم و خطای ایشان

فخری  بـرعـدل ِ عــدالــتگـــر ِ یکــتاش کنیم

حیف و افسوس به این عقل ِ وی  و باور ِوی

در چنین عصر ِخِـرَد  گوش ، به فحاش کنیم

دگــری ریش ِ حناکـرده  به (T.V) یی جهان

میگـه  جــــز باور ِ ما ،  باهـمه پرخاش کنیم

حـال منکر شــده  ، با مکر بگوید که ز نقش

نظـــــر ِ خویش دگـــر ، جـانـب ِ نـقاش کنیم

گاه چون ماش بلـُولــد  ، طـرف ِ خیره سران

پروتوکول ِ  نـَوی  ،  گفته  کـه امضاش کنیم

هـرپلانیکــه پس ِ پرده ، ز انگلیس ، وراست

خـرق ِ احجاب ، ز کار ِ همه  بــدماش کنیم

کـه جهان ، راحت از هر ، نطفۀ ابلیس شده

فــارغ از جنگ و جدل ، جنت ِ اعلاش کنیم

هندو و گبر و نصارا  و  و مسلمان و یهـود

مونس و یار و مـــددگـار و بـه هم تاش کنیم

تـاکـه با عـقـل و خِـرَد ، کسب ِ حقیقت گردد

حلِّ هـــر مشکلی را  ، ساده به کنکاش کنیم

هــمـه آراســته   با جامِۀ  وحدت به جهـــان

جلـــوه از صنعت ِ آن  خالـــق ِ فرتاش کنیم

« نعمتا » بـا خرد و منطق و با عقــل ِ سلیم

یک جهــــــان ِ نـو ِ پر دانـش و داناش کنیم