|
|
زن در اجتماع نعمت الله مختارزاده 12 دسمبر 2008 شهر اسن آلمان ای زن ! توهم در اجتماع ، چون این و آن خوش آمدی بـا جسم ِ زیبـا و لطیف ، ای قهـــــرمـان خوش آمدی ای مظهــــر ِ مهــر و وفا ، وی مصـدر ِ صلح و صفا بـــا عشـــوه و نــاز و ادا ، ای دلســــتان خوش آمدی ای قسمت و بخت و نصیب ، وی مونس و یار و حبیب دارو و درمان و طبیب ، در جسم ، جان خوش آمدی ای بلبل و ، ای عندلیب ، در وصل ِ گل باشی اطیب بــــا آیــــۀ فـتـح الـقـــریب ، روح و روان خوش آمدی ای طــوطـی ِّ شکــــر شکن ، با رنگ و بوی ِ یاسمن چون مشک ِ آهوی ِ خـُتـن ، رشک ِ جـِنان خوش آمدی خواهی بسوزی همچو شمع ، سر تا به پا در بین ِ جمع روشـن نمــایی انجـمـن ، پــرتــو فـشان خوش آمدی ای زن الاهِـــــه شـــــعــر ِ مــن ، آیـــیـنۀ پُر مهر ِ من وِرد و طلسم و سِحــر ِ من ، ای مهـربان خوش آمدی تا کی اســـیر ِ خانـــه یی ، بر دست و پـا زولانــه یی گــه قصه ، گه افسانـه یی ، ای داســتان خوش آمدی بـرخــیـز و گــو ، حـرف ِ دلت ، آسان نما هر مشکلت تـا گـُل بــرویــد از گِلـت ، ای باغبا ن خوش آمدی قـــفـل ِ شــرارت را شکــن ، بـنـد ِ اِسـارت را شکن تخـــم ِ حَـقــارت را شکــن ، شــیر ِ ژیان خوش آمدی بشکن که بشکن بشکنست ، هر آنکه دشمن با زنست دیــو و دَد و اهریمنست ، مُشت بر دهــان خوش آمدی بشکـــن طلســم ِ بـــرده گی ، آزاد بـنـمـا زنــده گـی ای مظهــــر ِ آزاده گی ، چــون قهرمان خوش آمدی انسـان کـن ِ حـیـوان تـویـی ، آدم کــن ِ انـســان تویی کامــل کـن ِ ایمـان تویی ، روح و روان خوش آمدی تاکــی خـمـوش و ، ساکـتی ، بی اخـتـیـار و صامتی برخیز و شوری کن به پـا ، تاب و توان خوش آمدی ای زن بیـــا حقت ســتان ، درد ِ دلـت را کـن بـیــان « نعمت » برایت تــرجمان ، با هــر زبان خوش آمدی ای زن الاهِـــــه شـــــعــر ِ من ، آیـیـنۀ پُر مهر ِ من وِرد و طلسم و سِحــر ِ من ، ای مهـربان خوش آمدی |
| < قبل | بعد > |
|---|




