|
|
نعمت اللـه مختارزاده شـــهـر ِ اسن آلــــمان 21\ 05 \ 2009 رقاص ِ سیاست کرزی ! زخدا ترس و ، کمی شـرم و حیا کو چوکی ره ، رها کو درد ِ دل ِ مــــادر وطــــن ِ خــویـش ، دوا کو چوکی ره ، رها کو
ظلـم و ســتم و جـور و جفــا ، زین همه غدار از توپ و تـفـنگدار از بهر ِ خـــدا ، رحمی بـه حـال ِ ضـُعفا کو چـوکی ره ، رها کو
هشت سال گـذشت و ، گــذرد ، دورۀ دیگر چــون برده و نوکر شرم است خجالـت کش و نه ریب و ریا کو چـوکی ره ، رها کو
مخــروبـه وطــن گـشـتـه و ، آواره وطـندار افســـــرده و بـیـمار یعنی نظـــر ِ لطف ، بــه ســـوی فــقــرا کو چـوکی ره ، رها کو
از لجّ و لجـاجت گــذر و جهـــل و جهــالـت بــنـمــای ، کـمالت هر جا که دلت خواست برو ، ما ره ایلا کو چـوکی ره ، رها کو
این کـرسیی جمهوری و ، نه مـرغ ِ کلنگی چون چرسی وبنگی از گـردنکــش ، سخت گرفـتی که وفا کو چـوکی ره ، رها کو
با پیرن و تـنـبـانـی و ، کلاه ِ قــــره قـــــل در ، جـــادۀ کابل ایستاده سر ِچوک شـو و ، دبــدبــه هــا کو چــوکی ره ، رها کو
نام ِ نــو ِ لشمک ، به تـو تبریک و سزاوار روبــــا صفت ِ مـار (گلبَدین) و ( ربانی) و (سیاف) ره صـدا کو چــوکی ره ، رها کو
رقــــاص ِ سیاست ، جمع ، مشاطــۀ دیـنـی حاصل ، بــز ِ چینی گــوسالـــۀ سه مادره ره بسـته ز پا کو چــوکی ره ، رها کو
یعنی کــــه سـیاست گــــد و ود میشوه با دین از دست ِ شــــیاطین رَو دفتر ِخود را پـس ازیــن ، بیـت ِخـلا کو چــوکی ره ، رها کو
در زیـر چپـن ، نغـمـۀ دمبوره و چنگ است آوازۀ جـــنــگ است مارشالک ِ پـــنـدیــده ره گــو، فـیـر ِهـوا کو چــوکی ره ، رها کو
ملاق زنان گاهی به (بوش) و گهی (پوتین) بــا نـیـفــــۀ چـرکین ( اوباما ) کجا و تو کجـا ، چشـم ِ تــه وا کو چــوکی ره ، رها کو
گویـند ( خـلیل زاد ) ، می آیه سر ِ قـدرت بــــا تــــازه سیاست کالای نوی بــر تـن ِ ( بـدفـوکس ِ) شما کو چــوکی ره ، رها کو
تا آنکــــه ترا کـُوک نمایـد ، چو گـُدی گـَک بـا دَمبـَک و دُولـَک رقص و اتـنی مُفت ، بـه دســتور ِ مُــلا کو چــوکی ره ، رها کو
کرزی ! سر ِوقـتست ز «نعمت» شنو این پند همچون عسل و قـند از بـــد بـَتـَرش تـــوبـــه ، تــوکل به خدا کو چــوکی ره ، رها کو |
| < قبل | بعد > |
|---|
Webdesign
 |
EDV- Dienste
 |
