|
|
استخارۀ صبغت الله نعمت الله مختارزاده 25 جون 2009 شهر ِ اسن آلمان رســـیـد ، وقـت و زمانی کـــه ، اسـتخاره کنم به نصب کــــردن ( کـــرزی ) چنین اشـاره کنم رســـیـد ، امــر ِ خـــداونــد و ، میدهـــم فتوا کــه من بــــه حکـــم ِ الـهی ، یگـانه چاره کنم ولــی بــه نـفـع ِ خـود و ، بر بقای منصب ِ خود حکـایـت از قـمـر و ، شمس و ، از ستاره کنم حدیث و آیـــــه ، کــفـایــت نمی کــنـد بـه شما مـگــــر تـــلاوتـی ، بــا دُهـــل و با نغـاره کنم خـــــدا بـگـفـت مـــــرا ، تـــاکـه بر شما گویم بـه پـشـتـیـبـانـیـی ( کــرزی ) ، تـرا سِفاره کنم به دست ِ چپ زده بر شانه ام ، که ای (صبغت) وظـیـفـه ای بــه تــو بـِسپُرده ، خــود نظاره کنم مـقـام ِ تـُست ، بـــه حدّی کـــه مستقیم ، سخن بـــه تـــو بـگـفـتــم و ، انگـُشتکی فشاره کنم بــــرادرت کــــه زن ِ نـوجــوان ِ روسی کـــرد اگـــر بخــواهی ، بــه تو نیز ، صدهزاره کنم ( نجیبکی ) کـــــه وزیــر ِ مشاور ِ ( کـــرزی ) تو گفتی ، کـُـمَکِی بـــر گرگ ِ لاشـخـواره کنم وگــرنــــه کــرگس و زاغ و زغـن ، نمی ارزد به مثل ِ ( کـــرزیِّ ) بی عُرضه ، چشم پاره کنم تــــرا گـُزیــــده فـــرستاده ام ، بـــه روی زمین اگــــر قــبـــول بـفــــرمـایــی ، افـتـخــاره کنم قبول کـــــردم و گـفـتـم کـــــه ، ای خـدای قدیر به شرط ِ آنکــــه ز خـوبان ، حصول اجاره کنم ولــــی هـــرآنچــــه دلـــم خواست ، میکنم آزاد اگــــر بــــه ضِدِّ شــریـعـت بُـوَد ، کـَـــفاره کنم خــــدا ، تشکری از من نمـود و ، گفت ! بچیم هــــر آنچــه خـواهی بکن ، من ترا ظـَهاره کنم شــنـیــدی ، هموطنا ! اســتـخاره ای (صبغت) بگـــو ، چــــه کــاری بــه این کافر ِ زَکاره کنم همیشه خامۀ « نعـمـت » به نقد و جولان است کـــه انـتـقـاد ، بــه هـــر فـــرد ِ ایـن گـَواره کنم
گـَواره ــ گلۀ گاو |
| < قبل | بعد > |
|---|




