در جهان پس از جنگها، هیچ تعهدی برای پایان غایلهی جنگ پایهدار نهبوده. این امر بیشتر در جنگهایی پررنگست که پای اسرائیل و آمریکا در آنها دخیل باشد. توافقات ایران و آمریکا همچنین اند. پیآیند آن هرچه باشد، خودش شکست و تسلیمی آمریکاست.
نفس موافقتنامهی ایران و آمریکا، برتری ایران و زبان پارسیست.
ایران آخوندی با تاجیکان و پارسیزبانان کشور ما، حتا به اهل تشیع هم دشمنست و دوست طالب. مگر حقیقت همینست که ایران در مرحلهی گذار، گذر خیلی پوینده و پاینده کرد. به ویژه که برخلاف رویههایجهانی، ترامپ در پای سندی هم امضا گذاشت که به زبان پویای پارسی نوشته شده است.
این توافق، حتا اگر شکننده هم تصور شود، چند مورد پنهان در خزانهی پنهان خرافهسرایی قدرت آمریکا را آشکار کرد!
- آمریکا آنچه ادعای قدرتغیرمهار و هجومی داشت برخلاف آن ثابت شد که هیچ قدرتی در جنگ.های متقارن و حتا نا متقارن نه دارد.
- این هم ثابت شد که آمریکا بدون یاری و همکاری اروپا و کانادا و آسترالیا، هیچست.
-آمریکا تمام شرکای سنتی خود را از دست داد.
-اسرائیل برای نخستین بار پسا هفت دهه همناکام ماند و هم در جهان چنان منزوی شد که دگر هرگز به حال اول بر نه میگردد.
-موضعگیری محتاطانهی خامنهیی پسر، در مورد توافقات درست دنبال کردن راه پدرش است بخشی از سیاستگذاریهای هوشمندی برای مقابله با پیآیندههای احتمالی منفی توافقات. در این صورت دست باز رهبر جدید آخوندهای ایران برای پاسخگویی فیصلهکن نسبت هر عدولی از سوی آمریکا را کسی بسته نه میتواند.
-در کوتاهمدت، این بزرگترین دستآورد پرمنفعت مادی و معنوی و نظامی و سیاسی و حیثیتی برای ایرانست.
-ترامپ به هیچ صورت نه میتواند با حاشیهپردازی، ناکامی آمریکا و فتنهگرایی اسرائیل را در جنگ اخیر توجیه کند.
و اما تاثیرات این توافقات در منطقه!
-ایران از بازیهای زیربوریا رفتن موفقانه عبور کرد. دگر به پنهان کاری تربیتگروهای نیابتی خوش مجبور نیست.
- اگر این توافق حتا یک ماه هم دوام نه کند ایران زوند میلیاردرترین شدن کشور در جهان را میپیماید که خودش عامل قدرتمند رفع تحريم های نیم قرنی است.
ایران حالا در منطقه سخن اول را میزند و در جهان ردیف چهارم قدرت تصمیمگیری، منهای شورای امنیت سازمان ملل متحد را دارد.
موقعیت اسیا در قدرتنمایی ایران، کنار روسیه و چین و پاکستان و حتا هند لرزان، در سطح جهان مقتدرتر شد.
اما این موفقیت برای ایران، غرور کاذبی هم خواهد داد که اگر مهارش نه کند، دردسرهای زیادی برای خودش و منطقه دستوپا خواهد نمود.
چنانی که بارها پیش از این گفته ایم، نزدیکی ایران با افغانیسم کشور ما و در آغوشگیری طالبان تروریست افغان، نمایه.ی آشکار دشمنی ایران با همزبانان خودش و تاجیکان است. اینجا طالب برندهگی پیدا کرد.
گمانهزنیها از فهوای صحبتهای ترامپ اینست که گویا آمریکا طالب را رها میکند. ترامپ در سیاست طالبپروری تنها نیست و متولیان قدرت در آمریکا چه پنهان و چه عیان سادهانگاری نه دارند که پول شان را طالب بخورد و پاسبانی دشمنانش را بکند. به صورت قطع ناکامی آمریکا در مقابل ایران، تاثیر مستقیم بر پایان حمایت آمریکا از طالبان دارد. مگر این که آمریکا وضعیت کنونی را برای یک عملیات ویرانگر در منطقه از سوی طالب رهبری کند. طالب در هر حالت مال آمریکاست. این که چه زمانی چه تحولی را می آورد، در کوتاهمدت بعیدست.
برخیها میگویند که آمریکا پسا پایان مسابقات جامجهانی وارد عملیات علیه ايران میشود. به نظرم این سخندر مورد آمریکا گزافه است، به ویژه که آدم غیرقابل کنترلی مانند ترامپ، سرقوماندان اعلای قوای مسلح کشورش است. اگر برنامهیی باشد، اسرائیل پیشقدمتر میشود که هنوزم در میدان جنگ است.
زمان، ایران و روسیه وچین و هند و آمریکا و اروپا و همه جهان، غیر از تاجیکستان، طالب را در سرکوبی و نابودی ملتهای غیرافغان کمک میکنند. حتا ترکیه که هوای پانترکیسیتیسازی شمال کشور را دارد، در جدل با این هیولاها کم میآورد و گامی بر نهمیدارد. یعنی سوگمندانه رنج غیرافغانان را پایانی نیست در این نزدیکیها. صبح امروز دیدیم طالیان اوغان خرمنهای گندم مردم تاجیک را آتش زدند. بدرود
محمدعثمان نجيب
نماینده مبان
مکتب دینی-فلسفی