افغان موج

موجیم که آسودگی ما عدم ماست
ما زنده بر آنیم که آرام نداریم

رسول پویان

غم میهن

مگو حال دلم چـونست ای دوست

دلــم دریای خـون آلود درد است

ســرشـــک آتشـیـن کــــودک دل

میـان جـویبار دیــده ســرد است

***

زتــاراج خــــزان نا مــــرادی

گـل رویای میهـن گشتـه پر پر

بهـــار آرزوهـــا می گـــریـزد

زکـف هچون نـوای باد سرسر

***

لهیب ســــرکش توفــــان بیداد

زهــم بگســسته تار مــهربانی

بدام مــرگ پیچانست هـــــردم

چـــرا مــــرغ اســـیر زندگانی

***

نسیم خــوش پــــیام دشت آزاد

اســیر محــبس تـوفان وحشی

گلوی بره آهــــوگان صـــحرا

مـــیان پنـجه گــرگـان وحشی

***

غم میهن، غم دوران، غـم یار

به سوز زخم دل با هم رسیده

وطنداران  دل ریش وطـن را

سیه زخـم ستـم کاری دریـده