افغان موج

موجیم که آسودگی ما عدم ماست
ما زنده بر آنیم که آرام نداریم

ازانجنیرشفیق \"رفیقی\" کابل

 

عید درفراق

 

بـه روزعـیـددلـم بـهـرتـودعاخواند

تـرازآنطرف مــرزهـافــراخـوانــد

زبان چویاد تــرامیکند،زدل تنگـی

مــرازدوری تـومـردبـیـنـواخـوانـد

***

هـــوای عـیـدهــوای تـرا بـبـردارد

طـلـوع صـبـح خـیال تـرا بسردارد

بچشم برسرصدراه عاشــقی قربان

که باامیـدبـهـرچـارسـونـــظـردارد

***

 

به روزعـیـد چـو آیـیـنه درنظـــرآیـــی

دلــم گـــواه دهــدبــــــی خـبــرزدرآیی

هــــــزارعیدشود برسرم زقسمـت نیك

بـــه روزعـیـد بـسویـم تـوازسـفـرآیــی

***

هلال عیدچی بینم که بیتوعیدم نیسـت؟

زروزعیدوهـمه عشرتش نویدم نیسـت

مرابه مجـلس یاران وجـشن عیدچـکار

که گه به نزدمن این قلب ناامیدم نیست

***

به روزعید تمنای دل دوچـنـدان اسـت

هـوای دیـدن آن دلـبرسـخـندان اســـت

توازمحـبـت آن یـارهـیچگـه مـپـــرس

"شفیق"جسم منم یارهمنفس جان است

 

روز اول عید سعید فطرسال 1389 سروده شد