افغان موج

موجیم که آسودگی ما عدم ماست
ما زنده بر آنیم که آرام نداریم

FacebookTwitterDiggDeliciousGoogle BookmarksRedditLinkedinRSS Feed

غزل

 

عمریست که در پای  تو از پا فتاده  ام          خاک   ره  تو  گشتم  و هر  جا فتاده  ام

ای مرسل سپید که جای تو گلشن است          من خار و هیمه ام که به صحرا فتاده ام

بار غم   ترا   نکشیدن   ثواب   نیست           من  با غم  تو از  ازل  همراه  فتاده  ام

تو روح  جنگلی و  چو انبوه سبزه ای           من   تکدرخت  خشکم  و تنها   فتاده ام

تو آفتاب  حسنی و من  قیرگون  بخت           چون  روح  یأس  در دل   شبها فتاده ام

 

نعمت الله ترکانی اطریش

23.10.2005