افغان موج

موجیم که آسودگی ما عدم ماست
ما زنده بر آنیم که آرام نداریم

گل صلح

سالی سپـــــری  شد، بعـد  از هــــر چه  نبودش

داغیـســت به  دلهــــا، همــه از آتش  و دود اش

وحشـــت همــــه جا گستره  ای  خاطـره ها بود

اشباح  ســیاه  پهــــره  به هر حد  و حــدود اش

در دشت  و دمـــن، قــــریه  و در شهر  یتیمان

شیطان حکمــران بود، و  شــر بود  وجود اش

بر درگه  و دیــوان  ستمگــــر همـــــه  دیـدنـد

هـــم قاضی هـــم مفتی و هم  شیخ  سجود اش

هر کس به طریقی پس ازین  کشتن  و خوردن

افزود به صــــد حیله به سرمایه و ســـود اش

......

امـا چـه پر از درد و پر از رنج، که هـرگز!

در میــهــن ما نیست گل صــلح  نمـــود  اش

نعمت الله ترکانی

23 اپریل 2012