افغان موج

موجیم که آسودگی ما عدم ماست
ما زنده بر آنیم که آرام نداریم

دیگـــر نمیشود به غمــت بود بی خیال
آســـوده گی برای دلم گشته است محال

هر جا مصیبت و غـــم بسیار مــیرسد
غرب است یا جنوب واگر شرق یا شمال

بینم که روز و شب همـــگی ناله میکنند
بیچاره گشته اند همه از جنگ و از جدال

پیوسته خـــون کودک و پیر و جوان ما
گــــردیده بهر مفتی دیندار ما ... حلال

از خـــرمــنِ نبوت و دین شیخ های ما
با دزد های مُلک گـــرفتند سـر جوال

رعیت به کام مـــرگ و امیران شهر ما
فـــرعون ها شدند و ندارند دگر زوال

نعمت الله ترکانی

8 حمل 1395