افغان موج

موجیم که آسودگی ما عدم ماست
ما زنده بر آنیم که آرام نداریم

ما عاشقان  وصف  رخ  ماه  شنیده  ایم

معبود  را  ندیده  به  جانش  خریده  ایم

بس  کن  دیگر  حکایت  فرهاد  و نام او

ما  زخم  تیشه  بر سر خود  آزموده  ایم

آخر ز چیست کین همگی  درد  میکشیم

گویی  طبیب  نبوده   و یا  ما  ندیده  ایم

گویند  کیف  هستی  به  مهر  بتان  بود

این  قصه  را  شنیده  و  اما  ندیده  ایم

هر روزه محشر است مکرربه این جهان

بیهوده   حرف  محشر  کبرا  شنیده  ایم

گفتند  هزار  قصه  به  نام  وفا  و  مهر

گفتم  زهر  مهر  و  وفا  را  چشیده  ایم

دیگر  طبیب  بهر  مداوای  ما   نکوش

این درد سینه سوز ز هجران  کشیده ایم

ترسم  ز  حشر  دیدن  اولاد  آدم  است

چون  در جهان  یک  تن  آدم  ندیده ایم

بس خسته ایم  ز دید  جهان  و  جهانیان

یک گوشه ای گرفته به کنجی خزیده ایم

سید ملک 23 می 2006 شهر لینز اطریش