بلبل باغ

بلبل باغ ار اســـــــــــیر پنجه شهباز نیست           در بســاط گل چرا مرغ ســــــــحر پر باز نیست

عندلیب از شاخ گل میخواند در گوش فلک           حـــــــافظ از خبط محیط زیست در شیراز نیست

در گلستان سخن مشاطه آراید عـــــــروس           هرکی دیدم گل فروش است هیچکس گلباز نیست

باربد در قصر گل انگشت حیرت در دهان          بزم کـــــــــــــاخ خسروی را پر طنین آواز نیست

ذوق صهبا می برم تا خانه ی ســاقی بناز          هیچکس جز ساقی گلرخ به مـــــــــــن انباز نیست

بــــــر لب دلبر مزن انگشت بیجا، زینهار          لعل میگون با فشار برگ گل دمســــــــــــاز نیست

باز کن درز گریبان تا بــــراید ماه و مهر          صـــــــــــــــــــــافی آیینه را ابر تنک اعزاز نیست

حجب مه رو می خراشد سینه ی پرخون من      دلبر والا گهــــــــــــــــــــــر اینجا کسی غماز نیست

راز دل را بایدت پنهان چو گوهر در صدف       در جهان زندگــانی هـــــــــــــرکی اهل راز نیست

انتحاری از ریا دارد به کف شـــــمشیر دین        کور به چشمی اگر در کســــــــوت سرباز نیست

طالعم از نامرادی گیســــــــــوی آشفته است        همچو من آشفته خــــــــــــاطر مردم درواز نیست

مستی قــــــــدرت برد جاهل به گودال فساد         دسته ی مینا به دست عــــــــــــــــالم ممتاز نیست

انتها را بایدت از ابتدا نیکو ســـــــــــــرشت

هر سرانجام بشر (فرخاری) بی آغاز نیست

مولانا عبدالکبیر فرخاری    

ونکوور کانادا