محمدعثمان نجیب
نگاهی به مدیحه و مرثیهسرایی گویا صوفیانهی آقای جلال بایانی کاوشگر.
وقتی در بساطِ خِرَد متاعی برای عرضه نهداشتی سعی میکنی رنگِِ تجاهل را با سنگِ تفاضل صیقل دهی. چون نابلدی و صیقلتراشی را از گلخن مداری تفکیک نهمیتوانی آنگاهست که رَجَز میسرایی و قامتِ قلم را در شرمساری میشِکنی و نگونبختی برایش ارزانی میکنی.
عثمان نجیب
پیشا ظهورِ اسلام کلیساها در جهان با قدرت و جنایتِ فراقانونی، فرابازپرسی و فراپاسخگویی عرضِ وجود کرده بودند. تاریخ روایت دارد که این صلاحیتها از قرون ۱۸تا ۲۰در حدِ بلندترِ غیرِقابلِ تصور فراتر بودند. کودکان و اطفالِ مردم به نامِ دین و پابندیهای اخلاقی دین و به اجبار از خانهوادههای شان جدا ساخته شده و به کلیساها یا مدارسِ تحتِ مدیریتِ کلیساها منتقل میشدند.
خیال نقش روان در مقـر نمی گنجد
شـدن به چنبرۀ بحر و بر نمی گنجد
غبار جرم فلک چشم دل کند روشن
حکایتی که بـه ذهن بشـر نمی گنجد
مقالات دیگر...
- نیاز تاریخی به مهندسی سیاسی ساختار نوین نظام:
- متن سخنرانی بانو هدا خاموش در پارلمان اروپا
- بینش تاریخ
- ویدیوی ۲۰۳۶ شفیع عیار ( جدا بودن دین و سیاست به اساس قرآن )
- سرنوشت تراژیک افغانستان
- بانو هُدیٰ، قهرمانِ پلاستیکی دیسانتی یکبار مصرف
- طالبان له نړیوالو سره نږدې کیږي؟
- از «کابوس ها»
- اخطار به سفیر ترکیه و دیگر مداخلهگران در بحرانِ افغانستان:
- نگاه اجمالی پیرامون آمار جمعیت افغانستان ادعای واقعی، اسطوره ای یا واهی
