«من دنبال چيزی در درون خودم و در دنيای اطراف خودم هستم – در يک دوره مشخص که از لحاظ زندگی اجتماعی و فکری و آهنگ اين زندگی ، خصوصيات خودش را دارد. راز کار اين است که اين خصوصيات را درک کنيم و بخواهيم اين خصوصيات را وارد شعر کنيم. برای من کلمات خيلی مهم هستند. هر کلمه ای روحيه خاص خودش را دارد، همينطور اشياء. من به سابقهء شعری کلمات و اشياء بی توجه ام.

روز ها وشب های سرد زمستان بود.کوه و دشت و شهر و کوچه ها از برف سپید سیمگون پوشیده شده بودند.سراچهء خلیفه « رجب» که ماهانه به چهار صد افغانی کرایه گرفته بود، چون سایه رُخ بود، سرد تر از دیگر خانه ها بود.سراچه،یک اتاق خواب و یک پسخانه داشت و یکدرجن کودک و پیر وجوان در همان یک اتاقزنده گی میکردند.