https://youtu.be/WCEFssWO6Ug

ارسالی : سلیمان کبیر نوری

درین جا می خوانید:

- توافقنامه دوحه، یعنی توافقنامه ی ادامه جنگ و تاراج

- تعریف ابزاری به نام " هیآت طالبان قطر"!

-طرح حکومت موقت، پیش زمینه و نیرنگی برای استقرار حاکمیت امارتی- طالبانی

-نیاز مبرم به یک تفاهم و معامله ی جدی و مستقیم با جانب پاکستان

-همه افسران و سربازان  ضد طالبان در پولیس و اردوی ملی سربریده میشوند

دوکتور عبدالاحمد " جاويد"

در تاريخ سيستان آمده است:

شاعران نزد يعقوب ليث صفار شعر تازی( عربی) خواندند، يعقوب گفت: " چيزی که من اندر نيابم چرا بايد گفت؟

محمد وصيف که دبير رسايل او بود، پارسی گفتن گرفت، اين پارسی که محمد وصيف وديگران تا امروز بدان سخن گفته اند کدام پارسی است؟

اين همان پارسی - دری است که زبان جغرافيای خراسان( مرو، ابيورد، بلخ وباختر وتخار وبقيه سرزمين امروزی افغانستان ) است که به آنجا رسيده است. اين زبان در آثار شاعران ونويسنده گان ماوراالنهر وخراسان ( افغانستان امروز) در قرن سوم وچهارم به کار رفته است، چون زبان دری زبان دربار وزبان دره ها خوانده شده است ورجال حکومتی در بلخ ، تخار،مرو به همين زبان سخن گفتند، با همين زبان با اندک لهجه سيستانی که برای يعقوب ليث صفار فهما باشد، شعر گفتند که مورد پسند صفار واقع شد.

هوای مشک به دل آهوی ختن دارد

خرام ناز به دشت و کُه و دمن دارد

مـۀ سـیام رُخ مـاه کاشـغـری بـوسـد

شکـوه مهـر فـروزنـده در یخن دارد