بـه جـیغ و دادم نکـرده یـادم پـر مـرادم بـه چـنگ بادی
به سـاز و سـوزم تف تموزم به دل فـروزم چـراغ یادی
سکوت سردی به رنگ زردی کند نبردی زروی دردی
ز دل فگاری ز بی قـراری بـه حـال زاری چه انفـرادی

ببرک کارمل گُهرنایاب و ناشناخته ایست که پس از همه طوفان ها در برابرنورخورشید حقیقت میدرخشد. دست یابی به رموز های سیاسی وپژوهش فراگیر حول آرمانهای سترگ وکارنامه های انسانی او هنوز دشوار است.

  محمد عالم افتخار                             

                            «لعنت به این نویسندگی و روشنگری و روشنفکری»

محترم انجنیر نظیب الله امانی؛ این تلقی من در دو هفته قبل را که در مورد "انتخابات!!!» سرکاری و سفارتی 6 میزان 1398 نوشته بودم؛ «انچه عیان است چه حاجت به بیان است» شدیداً مورد انتقاد و اعتراض قرار داده؛ آنرا نشانه گریز من از مسئولیت ...خوانده فرموده اند که درین مورد کوچکترین چیز عیان وجود ندارد؛ همه چیز سِرّ و جادو و استخباراتی است؛ مغز مردم از زیادت سوال میکفد و نویسنده مغرور و بی مسئولیت به آن ها میگوید «انچه عیان است چه حاجت به بیان است»

بگـــذار تا بگــویمت!... ای مرد هوشیار
یک تنگه نقد بهتر است از نسیه صد هزار

مطالعه بیشتر...