محمد عالم افتخار

«استراتژی جدید ترمپ برای افغانستان به واقع یک استراتژی نیست» عنوان مقاله سیاسی ـ تحلیلی است؛ در نشریه معتبر غربی «نشنال انترست» که توسط یکی از شخصیت های معتبر تر از خود نشریه؛ و طبعاً آدمی کار کشته و مجرب؛ معروف به جرالد ف. هایمن؛ به دست نشر سپرده شده و توسط محترم جلیل پژواک به فارسی دری برگردان گردیده است.
من باز نشر ترجمه این متن را که یکی از صد ها مورد خردمندانه مشابه اش میباشد که تا کنون در غرب و شرق عالم پرداخته شده و اشاعه یافته است؛ در ستون اخبار روزانهِ ویب سایت گرانسنگ آریایی (28 عقرب) خواندم و به ذخیره آرشیف شخصی ام افزودم.
شاید با مرور ارتجالی این برگردان؛ عزیزان زیادی عرایض این کمترین را به یاد آورند که ساعاتی چند پیش از اعلام «استراتژی جدید ترمپ برای افغانستان» در پاسخ پرسش ژورنالیست پروسواس و پرتلاش جناب خلیل الرحمن سلحشور؛ تقدیم ایشان و کاربران گرامی ویبسایت های وزین افغانستانی درون و بیرون کشور نموده بودم.(1)

هفته ی گذشته مقاله ی را زیر نام (اوزبیکها و ترکمنهای افغانستان در کانادا )
به نشر گذاشتم تعدادی از خوانندگان پشنهاد نمودند که علت اینکه چرا سفارت و قونسگری های افغانستان در کانادا یک هموطن اوزبیک ما را در کار استخدام نکردند بندانند ، با تلفونهای مکرر به سفارت افغانستان در اتاوا موفق صحبت با هیچ یکی از کارمندان سفارت نشدم به مسیج های صوتی و تحریری به تلفون ، تارنما و فیبسوک رسمی سفارت گذاشتم اما هیچ جواب دریافت نکردم و یا به گفته وطتی به قصه ی ما نشدند.

388 - shafie ayar Abdullah

ارسالی: سلیمان کبیر نوری

فلسفه از طنز روزگار همین بس که فلاسفه دائم از دیالوگ می‌گویند، اما خود ناتوان از گفت‌وگو با یکدیگرند و همدیگر را متهم به عداوت می‌کنند. آیا این واقعه نشان‌دهندۀ استحالۀ بنیادین فلسفه از جوهرۀ نخستینش نیست؟ دیالوگ بدون چندصدایی ممکن نیست و لذا تنها در یک فضای دموکراتیک رشد می‌کند و به بار می‌نشیند و نه در یک فضای تمامیت‌خواهانه که فردپرستی برجای فردیت‌گرایی می‌نشیند. آکادمی یکی از بت‌های قبیله ماست که راهی به بیرون (عالم واقع) ندارد. نزاع فلسفۀ تحلیلی و قاره‌ای نیز نزاعی متعلق به آکادمیسین‌هاست.