افغان موج   
FacebookTwitterDiggDeliciousGoogle BookmarksRedditLinkedinRSS Feed
تا بتن جان است دارم شوق دامانت وطن
منزل ومأوای من آن کوهســــــارانت وطن
عمری شد افتاده ام من دوراز آغوش تو
ای فدای آب صافِ چشمه سارانت وطن
مثل شه، در مُلک غربت زندگانی میکنم
لیک محتاجم به خاکِ آن دیــــارانت وطن
همچوجنت هرچه خواهم است مُیَسَــر ولی
نیست آندولت که حاصل میکنم زآنت وطن
جان من بــــرلب رسیـــد از اینهمـــه آوارگی
باز کن در، تا که سازم سر به قربانت وطن
زیب و زینت شأن و شوکت راحت و جاه و جلال
جزنمایش نیست بـــــر این طفل نـــــادانت وطن
سایۀ بید و سمن سوزنده تر باشد مرا
از هوایی گرم سه ماه تموزانت وطن
آشیان مـــادر و بـــابـــا و اجـــــدادم تــــــویی
کی توان بیگانه شــد از خاک دامانت وطن
ای وطن «واهِب» به دل دارد امید آنکه تا
روزی برگردد، نماید بوســـــــه بارانت وطن
 
 
 صالحه واهب واصل