یک حرف تکرارى و تقریباً مسلم در سیاست خارجی این است که ما در دنیایی جهانیشده زندگى مىکنیم. کمدهاى ما پر است از لباسهایى که در کشورهای دیگر دوخته شدهاند؛ وسایل الکترونیکی و خودروها اغلب دور از محل زندگی مصرفکنندگان مونتاژ میشوند.
شاید اگر ظهر روز ۱۶ حوت ۱۳۶۸ پرتاب بمبی در ساحهی رادیو تلویزیون ملی و حوالی ارگ نبودند، من و جنرال بابه جان هرگز با هم آشنا نمی شدیم. با آن که همرزمان مشترک سنگرگاه مبارزه برای حریت و استقلال وطن در سنگر های ما بودیم، اما در مکان های مختلف و جداگانه.
برای طالبان کاملا روشن و واضح شده است که جهان بدون تغییر در سیاست و عملکرد طالبان، این گروه را به رسمیت نخواهد شناخت. برای این تغییر ضروری نیست افغانستان به دوره «جمهوریت» برگردد و یا اینکه دموکراسی مدرن در غرب را بپذیرد. برای جهان مهم است که طالبان از مطلق گرایی دست کشیده و یک حکومت فراگیر برگرفته از انتخابات را تشکیل دهد. به حقوق زنان و حقوق بشر احترام بگذارد تا دختران و زنان این سرزمین بتوانند تحصیل ، کار، فعالیتهای اجتماعی و حتی سیاسی داشته باشند.
کشته شدن ایمن الظواهری، رهبر شبکه القاعده در روز آخر جولای سال جاری در کابل، چنانکه مقامهای مسوول در ایالات متحده امریکا بیان کردند، نقطه برگشت در تعامل این کشور با طالبان دانسته میشود. وزیر خارجه امریکا، آنتونی بلینکن، پس از این حمله گفت که طالبان با پناه دادن به ایمن الظواهری در کابل، توافقنامه دوحه را نقض کردهاند؛ توافقنامهای که آگاهان بندهای مخفی آن را همکاری طالبان با ایالات متحده در پیشبرد و انجام ماموریت مبارزه با تروریسم در افغانستان میدانند.
گر ندارم دولتی٬ پیش خودم ملیونرم
هم خودم بادار خویش و هم برایم نوکرم
مقالات دیگر...
- طالبان و چالش های جدید در محور دینامیک قدرت و امنیت در منطقه
- مدرسه سازی و مکتب ستیزی طالبان؛ استراتژی بلند مدت تروریسم بینالمللی
- چرا پارسی دری؟
- فروغ فرخزاد: شاعری که صدای انفجار را می شنيد
- شب های سردِ زمستان !
- نگاهی به محتوای کتاب راهنمای چریک
- دوبیتی های سرگردان
- خشونت بر زنان
- جنگ چریکی شیوه ای درست است برای تسخیر قدرت سیاسی
- درگیر شدن، منزوی کردن و یا هم مخالفت نمودن
