وطـنداران وطـن در آتـش بیداد می سوزد

اگر غـافـل بمانید ریـشـه و بنیاد می سوزد

شده خاک من وتوعرصۀ مشق تروریستان

به چنگ مافیا هرکس اگر افـتاد می سوزد

نويسنده: ایشر داس

او دکان پیزاردوزی داشت. البته دکانش در گذر سراجی یا گذر موچی پوره نبود که در آن گذرها بیشترین دکان های پیزاردوزی در دو ردیف کنار هم جا داشتند، بلکه در میانگاه گذر شوربازار و هندو گذر، نارسیده به مسجد ملا محمود موقعیت داشت. پیشۀ پیزاردوزی را از پدرش به ارث برده بود که برای رونق آن علاقه زیاد داشت. حتی تا دوردست ها شهرت دکان شان پهن شده بود. دکان نسبتاً بزرگی بود، مثل یک مغازهٔ بوت فروشی. افزون بر کاکه رشید مالک دکان، سه چهار نفر شاگرد هم آنجا کار می کردند.

این مقاله را بخوان اگر قلبِ قوی داری تا اخیر گریه نکن.

 اگر تاریخ های امروز را در زمانِ ابتداییه می‌خواندم، هرگز شاگردِ ‌مکتبِ سیدجمال آن شخصیتِ دروغین تاریخی نمی‌شدم که به دلیلِ عدمِ تثبیتِ هویت اش چندین بار از دربارِ شاهانِ پشتون رانده شده و هیچ کسی حتا وایسرای انگلیس به او اعتماد نمی‌کرد و او را افغانستانی نمی‌دانست.

ببرک‌ کارمل نام و نمای درخشان و نشانه‌ی معطوف به عدالت طبقاتی و قومی بود. اگر از زحمتکشان گفت، مثل آن‌ها زیست، اگر از همبستگی با طبقه‌ی کارگر سخن زد، به آن سخن صادق بود و به آن عمل کرد، اگر از ستمگری ملی و قومی پرده برداشت به آن معتقد بود و در زمان حاکمیت او محرومترین اقوام در جایگاه عادلانه‌ای خود قرار گرفتند. و از میان همان اقوام مظلوم رهبران برجسته به میان آمدند و خود به نمونه های عدالت‌طلبی تبدیل شدند.