دوستداران افغان موج
بازدید های اخیر
عناوین تصادفی
نوای آشنا
نـوای آشـنـا در گـوش نامحــرم نمی پیچد
سرود آتشین در مغـز دود و دم نمی پیچد
محبت درحضور نور وجدان شوردلها باد
اگر انسان شدی عصیان در آدم نمی پیچد
شادروان دکتر نجیب مثل غنی خود شان ستون پنجم بودند:
نوشتهی محمدعثمان نجیب
من در مروری به نشرات روزانهی تارنما ها و پایگاه های خبری به این عنوان نا جالبی برخورد:
ستون پنجم در زمان حکومتداری نجیب الله کی بود؟
اسپوتنیک پایگاه مجازی معتبریست که توقع میرود بسیار دقیق و عالی باشد. اما گاهی چنین نیست و افزون بر آن توانایی های آگاهی مدیریتی و سواد گردانندهگان آن هم زیر ذرهبین نقد میروند.
بستر تاریخ میهن
بستر تاریخ میهن پر ز دُرّ و گوهر است
موج موج بحـر توفانـزا نماد کشور است
کشتی مـردم اگرچـه بارهـا بشکسته است
سنگ سنگ دره وکهسار میهن لنگراست
برخی فرزندان پنجشیر چرا به روی وطن شان خنجر کشیدند؟
نوشتهی محمد عثمان نجیب
مرسوم آن است که برای یک نوشته آغاز نگاری داشته باشی. مگر من مستقیم وارد ماجرا می شوم.
اواخر سلطنت ظاهر عیاش و اوایل اعلام ریاست جمهوری داود خان بود که کشور ما و مردم ما از یک استبداد مطلقهی سرکوبگرانهی سلطنتی عیاش و فحاش رها و به دست یک مستبد دیگر و استبداد دیگر و شاید کمتر عیاش یعنی داودخان سپرده شدند. انتقال عجیبی بود نامش جمهوری و خودش مطلق العنانی.
افغانستان، بازی قدرتها و نقش مردم
نويسنده: امير طاهرى
«شما اول بفرمایید!» این جمله ناگفته در کنفرانس مسکو درباره افغانستان بیانگر مواضع ۱۰ کشور شرکتکننده در مورد شناسایی طالبان بهعنوان دولت قانونی در کابل است. هم میزبان کنفرانس، روسیه، و هم همسایگان افغانستان، یعنی چین، پاکستان، ایران، ترکمنستان، تاجیکستان و ازبکستان تلویحا پذیرفتند که سرانجام، راهی جز شناخت دیپلماتیک طالبان ندارند. با این حال، هیچیک حاضر نیستند در این زمینه پیشقدم شوند. شناسایی دیپلماتیک طالبان یک قمار بزرگ است که میتواند هم برد و هم باخت بزرگ در پی داشته باشد.
مقالات دیگر...
- جهان باز چی خواب ویرانگری دیده است برای ما؟...کنفرانس ها یعنی چی؟
- سیاه و سپید
- مقاومت کنیم ورنه تباه می شویم.
- دا گز دا میدان.
- در برهوت خدایان
- کنیم و نه کنیم های مقاومت و دفاع مقدس
- اشرف غنی چرا فرار کرد؟حکومت اشرف غنی چرا سقوط کرد؟
- گاه ) و ( جاه ) و همه را سیاسی ساختند )
- زن که از تار مو بر فرق سرش تا کف پایش "حرام است"
- خانهی کرایی دیده بودیم، وطن کرایی نه.