https://youtu.be/Cw6IL-sCw2E

ارسالی: سلیمان کبیر نوری

نوشته‌ی محمد عثمان نجیب

نوسانات عجیبی در وطن ما رو نما گردید. همه اندوه‌بار، همه پر بار ملال و همه درد ملامت و مرارت. اما به لطف خدا با ختم روز رو نه های بیش‌تر امید بر ملت گشوده شد. 

اول اسارت غم انگیز امیر محمداسماعیل خان به عنوان پدر ریش سفید مقاومت در برابر تحجر طالبانی که طالب نامی برای پوشش های جنایات قاتلان و آدم کشان‌ و ویران‌گران و آتش افروزان استکه الحمدالله زنده و حیات اند. دو‌ دیگر اعلام همبسته‌گی‌ دفاعی مشترک برای دفاع میهنی بین مارشال دوستم و استاد عطامحمد نور در واپسین ساعات روز،‌ یعنی تاریخ هر لحظه تغییر منفی و مثبت می کند و‌ تاریخ همین است.

سیامک بهاری

پیشروی طالبان و تصرف‌ پی‌درپی استانها، هراس‌انگیز است. وضعیت بیش از دو میلیون آواره جنگی بدون هیچ امکانات زیستی و غذایی و درمانی فاجعه‌ انسانی تمام عیار است. عدم مقاومت و هزیمت نیروهای نظامی و امنیتی، رها کردن سرنوشت میلیونها نفر به دست طالبان در تخار، جوزجان، کُندوز، سرپل، سمنگان، بغلان و بدخشان در شمال و هرات، نیمروز و فراه در غرب افغانستان. خطر سقوط نواحی دیگری در نقاط مرکزی بر پیچیدگی اوضاع افزوده است. تروریست‌های طالبان به شهر مزار شریف نزدیک شده‌اند. شهر بلخ اکنون در محاصره است و جنگ کوچه به کوچه در قندهار ادامه دارد. آخرین خبرها حاکی از ‌آنست که شهرهای غزنی، هرات، پل‌خمری و قندهار تسلیم طالبان شده است.

حاصل اشـغال میهن چیست جز ویـرانگری

جنگ خونین و تجاوز قتل عـام و خودسری

فـوج پـاکـسـتان را کـردی مسـلـط در وطـن

این بُـوَد ماحـصل جـنـگ تـو و اشـغالگـری