محمد عالم افتخار 

درین هفته عزم نداشتم چیز بنویسم. نه از پروژه «تاپی» با همه پهنا و بزرگی واقعی و یا ادعایی و تبلیغاتی ـ انتخاباتی آن؛ نه از تپی شتر و خشک و تر و تعفن و تسمم و تشعله و تذکره آن...

نه از ترومپ ترامپ و قهر و اخم قصر سفیدیان نسبت به طالبانی که «چپ و راست مردم افغانستان را میکشند» و نه از غُر و فش ارگ نشینان و کاسه لیسان دور دستر خوان «مغز متفکر دوم جهان» و لشکر لشکر مشاورین خارجی و داخلی و فلان و بهمانش که بلافاصله از طالب پرستی گویا دست گرفتند و به جستجوی صلح فقط در «میدان جنگ» شدند و نعره های فوق مفتضح از «انتقام گرفتن خون قربانیان» دهشت های تروریستی اخیر از برادران طالب شان سر دادند و غر و غِرتی هم از پس دادند!!!

https://www.youtube.com/watch?v=aqGedPVLldE

ارسالی :سلیمان کبیر نوری

دلی که از نفس عشق کس کباب شود
به یک دوجرعۀ می کاملاًخراب شود
بـیـاد گرمـی آغـوش پر ز احـسـاسـی
یخ خـیال هوس قـطره قـطره آب شود