زن زنده گانیم هستی

پیش ازتو خوشبختی را

حتآ نامش دروغ بود

این عشق واحساس را

حتآ طمعش بیگانه بود

* * * * * 

درکوهها برف، در بیابان آب

در آتش خاکستر شوم بیا

زن زنده گانیم هستی

  در راهت جان میدهم بیا

* * * * *

تو گرنباشی درزنده گانیم

در راهی نا شناختی گم میشوم

در دنیا بی تو باور کن

به مشکل خوشبختی را می یابم

* * * * *

بدانکه به من مقاومت دیگری است

بدانکه به من عشقت دیگری است

با تو من درعشقی مبتلا گشتم

بر رهت گل می افشانم، بیا

زن زنده گانیم هستی

 در راهت جان میدهم بیا

 

 

شعر ازشاعر ترک: احمد سلجوق " ایل کان"

ترجمه از: م.ذاکر" عمری"