فشرده: آشتی و بخشش دو مقوله ای هستند که کمتر مورد توجه فلسفۀ عملی بوده اند. دلیل این امر شاید این باشد که این مقولات نه در قلمروی اخلاق فضیلتی ارسطویی و نه در قلمروی اخلاق وظیفه ای کانتی نقشی ندارند. با این وجود این دو مقوله از نظر سیاسی و اجتماعی همواره نقش بسیار مهمی داشته اند. از این رو در فلسفۀ معاصر تلاش هایی فلسفی در این راستا شده است.
در این نوشته پس از بررسی مفهوم آشتی و بخشش و تمایزهای مفهومی، رابطۀ آن با اخلاق بررسی و سپس به آشتی ملی پرداخته می شود.
دردا که درین ملک دیګر عافیتی نیست
از معرفت و حسن ادب خاصیتی نیست
پیوسته بوند در پی تفتین و دو راهی
آنانکه به صلح و سلمش منفعتی نیست
https://www.youtube.com/watch?v=B-eDNb7zsT8
ارسالی: سلیمان کبیر نوری
مقالات دیگر...
- میلان «چپ»؛ طبیعی ترین کنش بشری!
- زنده گینامه ٔ داکتر حسن بانو غضنفر
- ویدیوی ۴۵۰ شفیع عیار ( بلاخره امریکا در قندوز بالای طالبان حمله کرد )
- عشق و تنهایی
- چراییِ شکست لیبرالیسم
- دوبیتی های سرگردان
- پیچیدگی سیاست ـ یک کارنامه و چندین برداشت و انتباه
- همنوایی
- ویدیوی ۴۴۷ شفیع عیار ( خیزش عربستان به سوریه و افغانستان )
- حماسه ایکه عطا؛ بهانه اش شد!
