وقتی بهروز وارد شد، پدر داشت به سرعت در اتاق قدم می زد. از این سو به آن سو می رفت و سرش را تکان می داد. مادر در کناری ایستاده بود و پیراهنی را که برای گلریز دوخته بود بر تن او اندازه می کرد. بهروز که از قیافه گرفتۀ پدر به فکر افتاده بود بی موقع به آن جا آمده و مزاحم آن ها شده است چرخی زد که برگردد اما با بابک که پشت سرش ایستاده و راهش را سد کرده بود موجه شد و همان جا ایستاد. پدر که متوجه ورود آن دو نشده بود همان طور که سر ش راتکان تکان می داد تا انتهای اتاق رفت، چرخی زد و با صدای بلند گفت:"مرتیکۀ ...عوضی!"
نور محمد غفوری
(بیړنۍ لیکنه)
نن د جمعې ورځ د ۱۳۹۶ هـ لمريز کال د میزان د میاشتې ۲۱ مه نېټه چې د ۲۰۱۷ زيږيدیز کال د اکتوبر د میاشتې له ۱۳ مې نیټې سره سمون لری د کابل د ښکلی ښار په ټايمنيو کې له درنو ملګرو سره د ماښام په میلمستيا کې په خواږه مجلس ناست وم چې ناڅاپي زما د ګران ملګري عبدالرحیم خان د تلفون زنګ د ډیرې مودې وروسته راغی. ما د مجلس د ملګرو په اجازه تلفون ته په خوشحالۍ ځواب ورکړ. تر لنډو خبرو وروسته ئې راته د جرمني د کُلن په ښار کې زما د ځوانۍ د دورې د درانه استاد شاه محمود حصين د مړينې د لوی غم خبر راکړ چې اندامونه مې ئې په لړزه راوستل.
376 -shafie ayar
ازسالی: سلیمان کبیر نوری
عالم افتخار
درین ساعات سعد که توفیق می یابم یکی از آفرینش های ادبی ـ هنری همزبانان و همفرهنگان تلاشگر و خردمند و نستوه خویش را به شما عزیزان معرفی بدارم؛ مسرت بزرگ و بی پیشینه ای دارم. و این مسرت والا درست در ژرفای گرداب درد ها و نامرادی ها و مظلومیت های ناپیدا کرانی بر من چیره شده است که ما همه گان! ـ اگر نه همه گان؛ اکثریت های مطلق هم میهنان از کران تا کران افغانستان ـ در آن غرقه ایم.
