در علوم سیاسی، جامعه‌شناسی سیاسی و مطالعات مربوط به رژیم‌های اقتدارگرا، سال‌هاست که یک اصل تقریباً پذیرفته‌شده وجود دارد: هیچ دیکتاتوری‌ای فقط با تفنگ، زندان و ماشین سرکوب زنده نمی‌ماند. 

نزدیک به پنج سال از بازگشت طالبان به قدرت می‌گذرد؛ پنج سالی که در عمل افغانستان را به یکی از عمیق‌ترین بحران‌های انسانی و اقتصادی منطقه فرو برد. آنچه امروز به‌نام «نظم» عرضه می‌شود، نوعی مدیریت فقر، کنترول اجتماعی و انجماد سیاسی است که در آن، مردم به‌جای شهروند، به واحدهای بقا تقلیل یافته‌اند.

مقدمه در این چند روز در فضای مجازی بحث از تغییر نام پولیس به نام شرطه بحث داغ است منحیث سرباز پولیس خواستم نظرات و معلومات مسلکی خود را که از اکادمی پولیس کسب نمودم شریک نمایم .

سخن مقام ایرانی برای مقاومت در دفاع از کشور شان،‌ مایه‌ی ننگ به مقامات فراری جمهوری غنی است.به شمول خودم، همه‌ی ما در نبرد عاطفه‌ها غنوده روانیم تا شکافتن راه‌های آزادی.

در عاطفه‌گرایی هم دانه‌درشت‌های هیچ‌مدان را قدیسان قدرت و طهارتِ کاذب می‌سازیم و شایسته‌گان گم‌نام‌ را بایسته‌ی سرکوبِ سلامت.