ملی ـ وطنی تیم
فرستنده: سلیمان کبیر نوری
(بیساری پشتو ـ فارسی تبصره)
پس از نشر گزارش هایی که گویا روسیه برای طالبان پول میدهد تا آمریکایی ها را بکشند؛دونالد ترامپ رئیس جمهور ایالات متحده امریکا روز 9 سرطان 1399 در حساب توییتری خود با کلمات قرچ و حساب شدهِ زیاد؛ نوشت:
ادبیات فارسی، بیدل دهلویی و خسرو دهلویی و حسن دهلویی و سلیمهیی و ده ها تن بزرگان شعر و ادب به هند پرورید.
بخش پنجم
مخالفت با زبان فارسی در هند تنها کار انگلیس ها نه بود. پیشینه ها و پسینه های تاریخی در داخل هند هم مواردی بودند که دست تجاوز انگلیس برای برچیدن بساط فارسی از هند را تواناتر ساختند.
افغانستان، سوگمندانه، درعصر نانوتکنولوژی، دیجیتال و ربات های هوشمند انسان نما، در عصر قابلیت های یادگیری و ادراک پیشرفته، عصر بمبهای رهبری شده و شیمایی و پهپاد و کلون و شبیه سازی انسان و حیوان،عصر فضاء، عصر فلسفه و تعقل و خردگرایی و آموزش های برتر آنقدر درمانده و حقیر و بی نوا و قابل ترحم است، و قسماً، آنقدر عقب نگه داشته شده، یا به عقب برده شده است، که اینک از روی ناچاری و ناداری و مجبوریت از نو و دگرباره به دوران شیطانک، وسیله ای که هزارها سال پیش مردم برای تنویر خانه های خویش از آن استفاده می کردند، یا هریکین و شمع و مشعل، رو آورده است!
کشیدم لحظه هـای عشـق را در قاب رویایی
نهـادم در مـیـان شــور و شـوق حـال تنهایی
ز شور وحال شاد خاطرات افسانه می سازم
کـه آرامـش دهـــم آلام دل را بـا شـکـیـبـایی
«زندگی در ایران نیز چیز کمی از حکومت طالبان برایم نداشت.» این روایت زندگی سیاهموی، دختری جوان و شاعر است. درست در روزهاییکه توقفناپذیر به سمت آرزوهایش میشتافت و قلههای موفقیت را یکی پی دیگری فتح میکرد؛ ناگهان جنگ از راه رسید و زندگیاش دگرگون شد.
