هرقدرپا به پای جنگهای کابل به پیش برویم، هرقدربه کاروایی سران تنظیمهای جهادی وفرماندهــــان جنگها درسازماندهی،برنامه ریزی وتداوم جنگهای ذات البینی گروههای مجاهدین ازنزدیک آشنا شویم، به همان اندازه سوزش تلخی این واقعیت را درمغزواستخوان خود بیشتراحساس می کنیم
در سوسیال میدیا خواندم که وزارت دفاع طالبان به پاکستان گفته است که: «اتهام نزنید، سیاست خود را تغییر دهید» و طالبان «مسئولان امنیتی پاکستان باید بهجای فرار از ناکامیهای امنیتی»، در سیاستهای خود تجدید نظر کنند».
با هدیه سلام ها و احترامات قلبی و وجدانی؛ این نامه را برای شما و برای تاریخ می نویسم.
ما و شما مانند آنچه به کودکان؛ در ابراز احساسات مهربانانه و تشویقی؛ اغراق و افراط می کنیم؛ به هموطنان خود علی العموم نیز چنین کرده ایم و چنین می کنیم که نتیجه آن اغفالگری است نه روشنگری.
بخش سوم
میگذریم از این که ناسیونالیسم افغان محوری تکقومی در کشور ما، نه تنها کشور که خود ناسیونالیسم افغانی شما را هم نابود کرد. چون شما در پی همگامی و همراهی با کاروان تمدنی و شهروندی و گذار به گزارههای جهانبینی نوین نه بوده اید. پیوسته فقط برتقویت اقتدارگرایی خشک و بی روح برای بقای قدرت تلاش کردید.
آنچه افغانستان را نه تنها به بن بست، بلکه به چرخهٔ مداوم فروپاشی، خشونت و بازتولید استبداد کشانده است، نه یک «حادثهٔ سیاسی»، نه صرفاً یک «شکست امنیتی»، و نه فقط پیامد مداخلهٔ خارجی است.
مقالات دیگر...
- تجاران قومی- مانع شکلگیری و استحکام ملت و بازتولید استبداد در افغانستان
- سرمایهداری لیبرال و واکنش سوسیالدموکراسی تقابل، اصلاح یا همزیستی انتقادی؟
- این وطن مالِ شخصی یا میراثی کسی نیست.
- لیبرال کپیټالیزم: تاریخي شالید، بنسټونه او علمي نقد
- رباعی و دوبیتی
- « افراط گرایی طالبان در افغانستان: تحلیل اصولنامه جدید، قوانین بینالمللی و اسلامی، و سکوت جامعه جهانی»
- نظریات قومگرایانه و راسیستی مردود است!
- ناسیونالیسم در افغانستان؛ چرا احساس تعلق ملی شکل نمی گیرد؟
- «سازمان ملل متحد و معمای امنیت جمعی در عصر تشدید رقابتهای جهانی: یک تحلیل پژوهشی»
- یک «چیستان» و چند قطره اشکی بر قبرستان!!!
