شاید در طول تاریخ افغانستان مردم این چنین که امروز بیچاره و درمانده هستند بیچاره و درمانده نبوده باشند. در گذشته مرزها روشن تر از امروز بودند. دست کم تاریخ معاصر ما گواهی می دهد که هر وقت صدای اعتراض بلند می شد، بویژه صدای نسل جوان، محصلین و دانشجویان بلند می شد و به جاده ها و خیابان های شهر می ریختند، دولت و کلیت طبقه حاکمه را آماج اعتراض قرار می دادند.

۲۴ مرداد امسال (برابر با ۱۵ آگوست) درست یکسال از قدرت گیری مجدد طالبان در افعانستان می گذرد. یک سال پیش وقتی سیاست امپریالیسم آمریکا ایجاب کرد که دولت اشرف غنی _که خود دست نشانده آمریکا بود_ با طالبان که باز هم یکی از نیروهای مزدور این کشور بود جایگزین شود رسانه های امپریالیستی تلاش کردند که این دروغ را اشاعه دهند که اولا قدرت گیری طالبان نتیجه سیاست ها و برنامه های آمریکا نبوده بلکه نتیجه گویا “قدرت نظامی” و روحیه “جنگجوئی” و اراده آنها و ایمانشان به ایدئولوژی اسلامیشان بوده که باعث شکست آمریکا در جنگ با آنها و خروج ارتش آمریکا از افغانستان شد؛