با هدیه سلام ها و احترامات قلبی و وجدانی؛ این نامه را برای شما و برای تاریخ می نویسم.

ما و شما مانند آنچه به کودکان؛ در ابراز احساسات مهربانانه و تشویقی؛ اغراق و افراط می کنیم؛ به هموطنان خود علی العموم نیز چنین کرده ایم و چنین می کنیم که نتیجه آن اغفالگری است نه روشنگری.

بخش سوم

می‌‌گذریم از این که ناسیونالیسم افغان محوری تک‌قومی در کشور ما، نه تنها کشور که خود ناسیونالیسم افغانی شما را هم نابود کرد. چون شما در پی همگامی ‌و همراهی با کاروان تمدنی و شهروندی و گذار به گزاره‌های جهان‌بینی نوین نه بوده اید. پیوسته فقط برتقویت اقتدارگرایی خشک و بی‌ روح برای بقای قدرت تلاش کردید.

آنچه افغانستان را نه ‌تنها به بن ‌بست، بلکه به چرخهٔ مداوم فروپاشی، خشونت و بازتولید استبداد کشانده است، نه یک «حادثهٔ سیاسی»، نه صرفاً یک «شکست امنیتی»، و نه فقط پیامد مداخلهٔ خارجی است.

یکی از ریشه‌ای‌ترین معضلات سیاسی و اجتماعی افغانستان، حاکمیت و نفوذ تیکه‌داران قدرت، جنگ‌سالاران و تجاران قومی است؛ افراد و گروه‌هایی که در ظاهر خود را نماینده و مدافع یک قوم یا منطقه معرفی می‌کنند، اما در عمل به دشمنان اصلی همان قوم و مردم محل خویش بدل می‌شوند.