اگر بخواهیم بفهمیم چرا در بخشی از فضای روشنفکری افغانستان زبان جدل تا این اندازه تند، خصمانه و گاه تحقیرآمیز است، باید از سطح اختلافات فردی عبور کنیم و به لایه های عمیقتر تاریخ سیاسی و اجتماعی کشور نگاه کنیم.
پاسخ کوتاهی به آقای حلیم فدایی که تاجیکان و هزارهها و اوزبیکان را برادر خواند، برای عبور از بزنگاه تاریخ
سریزه
په دې وروستیو کې داسې راپورونه خپاره شوي چې ګواکې په افغانستان کې اسلامي امارت د محقق له تلویزیون او ځینو نورو شتمنیو سره د مصادرې چلند کړی دی.
مقدمه
فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی و برپایی امارت اسلامی سرمایه، بازتاب بحران نظری عمیقتری در میان نیروهای موسوم به سوسیالیست، چپ و پیشرَو افغانستان است؛
درجهـــان ما عجب قانون جنگل رهبــر است
هرکسی کــــــو زور دارد قلـدر و جنگ آوراست
*
هرکسی با زور وقـدرت خــون مـردم می مکـد
درمیــــــادین شرارت قاتــل و غارتگـــــــــر است
مقالات دیگر...
- هشتم مارچ؛ تاریخِ ناتمامِ مبارزه برای برابری
- تنها؛ در افغانستان میتوان در زمان عقب رفت!
- درخت های اکاسی
- رویین یار، فرزندِ فرزانۀ مردم
- نقد یک نسخه خطرناک برای جنگ از دوردست
- نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی است!
- ظلم ظالم
- اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان
- طالبان، ابزار استراتیژیک پاکستان، یا تهدیدی برای خود آن
- ظهور دزدان مهاجم و خشن دریایی از ادوارد تیچ انگلیسی تا دونالد ترامپ امریکایی
