ن. جلیلزاد تقریباً هر روز چیزی مینویسد. یک روز از امانالله خان، روز دیگر از داوود خان، روزی از «حقیقت تاریخی»، روزی از «دانشمندان بزرگ» و روز دیگر از کسانی که، به گفتهٔ او، گویا تاریخ را تحریف میکند
نُه میلیون کودک در افغانستان زیر سلطهٔ طالبان گرسنهاند؛ میلیونها انسان دیگر به کمکهای بشردوستانه نیاز دارند؛ یک نسل دختر، که شمار آنان بیش از دو میلیون است، از آموزش محروم شدهاند؛ زنان از کار و حضور اجتماعی کنار زده شدهاند؛ جوانان برای یافتن لقمهای نان راه بیابان و قاچاق را در پیش میگیرند و در ریگزارهای نیمروز جان میدهند؛
چگونه طالبان شکل گرفتند، چگونه دوباره به کابل بازگشتند و چرا پایان حاکمیت آنان یک ضرورت سیاسی است؟
پنج سال از بازگشت طالبان به کابل میگذرد. در این مدت، طالبان فرصت کافی داشتهاند تا نشان دهند چه نوع نظام سیاسیای میخواهند، رابطهٔ آنان با جامعه چیست و تا چه اندازه با گذشتهٔ خود تفاوت کردهاند.
رسول پویان
ایران در دو جنگ با امریکا و اسرائیل
مقالات دیگر...
- «وحدت ملی» یا مهندسی اطاعت؟
- خاطرات اوپراتیفی در مورد سقوط ولایتی !
- ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت
- طالبان و خاستگاه تاریخی و اجتماعی آنان در افغانستان
- معادن افغانستان؛ اقتصاد تاراج و امارت غارت
- راز ارقام در هستی
- آیا هر نیرویی که علیه طالبان میجنگد، شایسته حمایت است؟
- تقدیر من یا تدبیر من؟
- شایسته سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش شرط حکمرانی کارآمد
- هنگامی که تبعیض قانون میشود
