فهیم ادا

نمایش مضحک محاکمۀ علنی قاتلان فرخنده برای آن سازمان داده میشود که این حکومت تظاهر کند که باالاخره اینک وظیفۀ خود را انجام میدهد.

خیر، انجام نمیدهد. قطعا انجام نمیدهد. دستگاه سیاسی دولت و بخصوص رئیس اجرائیه، در خط خطرناک جهاد بازی اصرار میورزد و با پنهان شدن در عقب ځ‎څارنوال و قاضی، جهادی ها و مسوولین معنوی جنایت را پناه سیاسی میدهد. خطرناک تر از همه اینست که این محاکمۀ علنی، مردم افغانستان را که از حکومت اقدام سیاسی انتظار دارند، روانا در قتل دیگری شریک میسازد: قتلِ قاتلان فرخنده!

بدبخت ملتی که ماه های آینده را با آرزوی اعدام چند جانی به سر ببرد.

ملتی سرفراز است که این چند ماه را در اطراف منع اعدام، منع اعدام هر انسانی که باشد، فکر کند و زمینه های رسیدن به این هدف را که یگانه هدف انسانی است، مورد توجه و بحث شهروندانه قرار دهد.

حکومت مردم را در پروسه یی مرگزا، در اطراف شوق گندیدۀ انتقام شریک خود میسازد.

تصور میشد که چهل روز شرعی فرصتی خواهد بود و به رؤسای جمهور ما امکان خواهد داد که فکر کنند و در عقب قتل فرخنده، قتل تمام مردم افغانستان را به وسیلۀ بخشی از مردم افغانستان ببینند.

سلیمان کبیر نوری

درین جا می خوانید:

-دستپاچگی تمویل کنندگان تروریزم - نزدیکی چین با پاکستان

-نقش رسانه ها در دگرگونی های اجتماعی، سیاسی- اقتصادی و امنیتی افغانستان

-تشویش رسانه های غرب و نشرات داخلی مزدور

-تروریستان و جنایت پیشگان طالب و داعش( القاعده ی دیروز)

-ملا ها و روحانیون کشور بمثابه ابزاری در دست خارجی ها

-وطنپرست ترین روحانی ی با عقلانیت مسلمان کشور،  سخن می گوید

-می خواهند سرنوشتمردم مان راملا های پاکستانی در راس آی اس آی رقم زنند

-نتیجه گیری

هدف ازسفر هفت روزه ی ملا امام مکه " شیخ خالد الغامدی " به پاکستان که گفته میشود بخاطر سرباز گیری برای جنگ یمن پیریزی شده است، در جنب این هدف، به نظر می رسد که تشویش و هراس سعودی و بادارانش از نزدیکی پاکستان با جمهوری مردم چین بوده که اخیرن تعهد سرمایه گذاری ملیارد ها دالر را در پاکستان اعلام داشت. شیخ الغامدی برای جلب و خوشنودی پاکستان طی یک فتوایی چنین اعلام داشت:

 محمد عالم افتخار            

                            (قسمت سوم و پایانی)

توهم‌ ها و افسانه‌ ها، در گذشته‌ی تاریخ، از جمله ابزارهای مهم برای نوع بشر بوده ‌اند. ابزاری که به بشر کمک می‌کرد به تمام چیزهایی که «معنی» آن را نمی‌فهمید، «معنا» دهد!

امروزه هم چنانکه در قسمت های قبلی این مقال؛ اشاره داشتیم؛ 90 تا 98 درصد افراد بشری، در تحلیل معنا و تلاش برای درک جهان، به دنبال حقیقت نیستند؛ بلکه به دنبال داستانی هستند که ساده، شیرین و جذاب بوده و بتواند به جمع های آنان، گرما و معنا ببخشدو خواب راحتی هم به دنبال آورد.

در اکنونِ جهان که در یک حد؛ ولی به گونه فزاینده و روز افزون؛ علم و ساینس و سیستم های اندیشه و شناخت و هنر و فن مبتنی بر آنها؛  حرف اول را میزند؛ مباحث و شعبده بازی های «شبه علمی» مانند اغلب سریال ها و فیلم ها، نشریات رسانه های معروف به «زرد» وغیره برای توده های بیحوصله و تخدیر طلب؛ همین نقش را به خوبی ایفا مینماید…

با اینکه تثبیت گزاره های علم در مورد پدیده های طبیعی؛ و در نتیجه تفکیک آنها از ایده های شبه علمی و خرافاتی؛ حدوداً توسط 5 فاکتور میسر شدنی میباشد؛ معهذا مدعیات «شبه علمی» در مورد پدیده ها و کارکرد های طبیعی؛ نیز بیحد و بیمرز است تا چه رسد در مورد گزاره های علوم اجتماعی که تثبیت و تدقیق آنها به ده ها و صدها فاکتور(علت و انگیزه و مُنَبِه و محرکو جاذب و دافع وغیره) که اغلب "متغییر" میباشند؛ نیازمند است.

اگر از زجرکشی فرخنده درس گرفته اید

قانون منع خشونت علیه زنان را تصویب کنید

فاجعه زجرکشی فرخنده و سیر صعودی قساوت و بی رحمی در مقابل زنان نشان میدهد و به اثبات میرساند که جامعه ما برای تامین امنیت و زندگی انسانی در برابر خشونت به «قانون منع خشونت علیه زنان» اشد ضرورت دارد.

با توجه به مراتب بالا ما از نماینده گان مردم در شورای ملی میطلبیم تا «قانون منع خشونت علیه زنان» ‌را  هرچه زودتر به صورت  کامل تصویب نمایند.

نماینده گان مردم در ارتباط به تصویب این قانون نباید در برابر آنانی که مذبوحانه تلاش میورزند تا  برای خشونت علیه زنان عبای تقدس دروغین بدوزند و یا برای آن توجیهاتیبتراشند، تمکین کنند.

نماینده گان مردم باید بدانند که نوع برخورد شان به این قانون از چشم زنان افغانستان و مردان عدالتخواه پنهان مانده نمیتواند. نوعیت برخورد به این قانون یکی از معیارهای مهم در تصمیم گیری ایشان برای دادن و یا ندادن رای به یک نامزد عضویت ولسی جرگه در انتخابات آینده خواهد بود.