بخود آ ای وطندار ای وطندار
گشا چشم حقیقت بین و بیدار
گرفتی تیشه ، خود بر ریشهء خود
زنی ای بی خبر از مکر اغیار

شفیع عیار و کنسرت آریانا سعید

فرستنده: سلیمان کبیر نوری

دل مسـتانـه از شــادی بـه پـیراهـن نمی گنجد
غـزل هــای دل دیــوانــه در گفـتـن نمی گنجد
شـراب چشـم شـوخی آن قـدر مستم کند هـردم
که رقص واژگان در گـوشـۀ تن تن نمی گنجد

 محمد عالم افتخار

                                (پرسش  و   پاسخ)

در پیوند به «گذشته» گرایی و سلف گرایی و بنیاد گرایی و فجایع برخاسته از جریان های اکستریمیستی؛ دوستی پرسیده است که زمان گذشته، حال، آینده؛ کدام یک شامل مقوله «بُعد چهارم» میشود؟

پدیده ها در همان آنی که موجودیت دارند؛ دارای طول و عرض و ارتفاع و تایم میباشند؛ در کائینات هم «فضا ـ زمان» جز در همین آنِ موجودیت؛ قابل درک نیست؛ بنابر این از اینکه «گذشته» اوقات سپری شده و برنگشتنی و «آینده» نامعلوم و ناموجود میباشد؛ آیا از نظر علمی؛ بُعد چهارم؛ تنها «حال» نیست؟