محمد عالم افتخار

هفتهء پیش چشمانم به پیام زیرین روشن گردید:

« جناب افتخار گرامی درود برشما

يکی از خوانندگان سايت آريايی مطلبی به ارتباط مقاله شما (چلیپا؛ بر دروغ و پسماندگی و جهل!) برايم ایميل کرده که خدمت شما ارسال می شود. با عرض ادب و احترام

محترم عزیز جرآت سلام عرض میکنم

اخیرآ دوستی توجه مرا به مقالهء فوق در سایت آَریایی معطوف نمودند.

ما ندیدم اینچنین مخلوق وحشیی دو پا
در رهء موهوم دایم در ستیزو ماجرا
مذهب او کشتن است و جهد او درزندگی
محو آنچه درجهان باشد از جنس رفا

نور محمد غفوری

کله چې د ملي اردو په څلورسوه بستریز روغتون تروريستی حمله وشوه، د ټولو افغانانو او نړیوالو له پاره دا له تعجبه ډکه پیښه وه. د پیښې تر مخه چا دا تصور نه کاوه چې په اوسنۍ زمانه کې دې د سیاسی ځواک د نیولو له پاره جګړه په داسې خدعه او نیرنګ واوړی، چې ټول انساني، افغاني او اسلامي اصول او ارزښتونه د تر پښو لاندې کړي. په مریضانو د ډزې وشي، ډاکتران چې بې له تعصب او تبعیضه د هر مریض تداوي یې دنده ده، د کار پر ځای کې شهید، زخمی او وډارول شي.