محمد عالم افتخار
(پرسشی از سفیر محترم امریکا و نمایندگان جامعه جهانی)
یکی از حقوقدانان برجسته کشور جناب قاضی فضل احمد معنوی که زمانی معاون قاضی القضات افغانستان و زمانی دیگر رئیس کمیسوین مستقل انتخابات بود، در صحبتی با تلویزیون آریا نیوز پس از اینکه کان و کیف دستگاه عدلی و قضایی کنونی (یعنی مال کشور حایز درجهِ اول فساد در دنیا را که در آنهم همین دستگاه ها فاسد ترین است) افشا میکند، می افزاید:
وقتی اعلامیه ارگ را در مورد موضوع (جنرال دوستم معاون اول رئیس جمهور و اتهام وارده بر وی) دیدم ادعایی که قبلا کرده بودم اثبات شد. و آن اینکه برای تیم ارگ هرکس که همرایشان بود به نفع شان بود (صرف نظر از همه جرم و جنایت و جهل و بداخلاقی و فسق و فجور)، آدم نیک است و خوب است و مبرا از هر گناه هست. اگر یک آدم یک روز به ضرر شان شد؛ باز به اصطلاح چوبی برای تهدید وجود دارد به نام دستگاه عدلی و قضایی.
ملای لنگ
مسلمانی اگر کشتار و جنگ است
از آدم بهتر است هر جا پلنگ است
تو را فــــتوا بُود حالا... مجاهد
که پیام آور ام « ملای لنگ» است
گر مرغ بخت از سـر بام تو پر کشد
جغـد بلا ز گـوشـۀ ویـرانـه سـر کشد
ور چـرخ روزگار نگـردد به کام دل
طـالـع اگـر ز کاج بـیـفـتـد ز در کشد
د
هیګل په دیالکتیک کښې یوه مهمه کلیه ده چې« هر واقعیت معقول او هر معقولیت یو واقعیت دی» خو ورستیو دیالکتیک پوهانو دغه کلیه رده کړې ده دوی وايي: هر واقعیت معقول کیدلای نه شي، ډېر داسې شیان شته، چې واقعي دي مګر معقول نه دي مثلا استعماري نظام یو واقعیت و او دی؛ خو هیڅکله یې معقول بللی نشو، د دې کلیې د تکمیل د پاره وروسته د ضرورت پرنسیپ وایستل شو، په دې ترتیب چې هر واقعیت په هغه وخت کښې معقول کېدای شي، چې په عین زمان کښې ضروري او مترقي وي مثلا د آسیا او افریقا نیشنلزم « د ملیت غوښتنې حس» یو واقعیت دی، په عین زمان کښې معقول هم دی ځکه، چې هغه نظریه استعمار ته یو مترقي او د هغه په ضد نهضت دی د اجتماعي تحولاتو په جریان کښې هره مترقي مرحله نسبت پخوانۍ مرحلې ته یوه معقوله مرحله وي. ضروري هم وي، ځکه چې د اجتماعي تحولاتو د تسریع او د استعمار د مغلوبولو د پاره او بیا د اجتماعي تحولاتو په سلسلې کښې یوې عالي مرحلې ته د رسېدو د پاره د نیشنلزم د مرحلې تېرول که حتمي نه وي نو ضرور خو دي.
دکتور اکرم عثمان در آستان هشتاد سالگی رسیده بود. میتوان گفت: خوب یا خراب زیست، تا توانست زیبا یا زشت نوشت و پیش از آنکه از دست و پا بماند و زمینگیر بستر گردد، جان سپرد. زندگی هرچه دامنهدار باشد، مرگ آن را میستاند، ولی نمیتواند نابودش سازد. هرگزی که دنباله هنوز است، نیز پایان خواهد داشت. و پایانی که یادگار دارد، فراموش نمیشود.
یادداشت کنونی میخواهد نگاه گذرایی باشد به ده بخش کارنامه دکتور عثمان: (1) گرایش به نوشتن، (2) آواز، (3) آموزش، (4) زندگی خانوادگی، (5) رفتار بیرون از خانه، (6) بازتاب در رسانهها، (7) دیدگاههای سیاسی، (8) آفرینش و نگارش، (9) نبشتههای پخش ناشده، (10) نقد آفریدههای فرهنگی.
واگشایی بیشتر هر بخش در یادنامه هشتادمین سالگرد این نویسنده که تابستان آینده پخش خواهد شد، آمدهاست.
مقالات دیگر...
- به بهانۀ دردهجران دوراز وطن
- طرح پیشنهادی
- بادکترغلامحسین ساعدی،علی میرفطروس
- اثرات اقتصادی جامعه اطلاعاتی در جهان
- خمستان عشق
- ویدیوی 316 شفیع عیار( ثقافت اسلامی و حفیظ الله منصور)
- مذهب صاحبدلان
- ویدیوی 315 شفیع عیار ( زنبور عسل)
- مکثی لازم پیرامون «مکث» وکیل کوچی بر شفیع عیار
- آزمون های اندیشه ورزی در جهان
