قحط الرجالی

شده عمری که مسجد گشته خالی
موذن هم  شده  یک  لاآبالی
ملائیک پیش الله  می نمایند
فغان از دست این قحط الرجالی
 

آئینه

همه آئینه ها وارونه  بین  شد

بساط  کینه بر روی زمین شد

همه بیزار اند  از نام  خداوند

چو شیطان ها امیرالمومنین شد

نوره څه نه وایم خودومره یادونه کوم

یوه وړه غوندی ګیله درته له زړه نه کوم

که یی وخت راغئ،ژوندباقي وو،درته وبه وایم

ددی خبری ښه پخه درسره ژمنه کوم

اوس خوستاوخت دلیونتوب دی،لیونیه آشنا

دلیونتوب به دی بیا وروسته درملنه کوم

سیدموسی عثمان هستی

نه شان مانـدونه شوکت، نه پکـول و نه تـنبـان

نه ریش ماند و نه بروت،هم وطن رفت هم جان

بردند زمرد و طلا، دزدیدند لاجـــورد بـدخشـان

مزدور و دزد ســرمایه دار و فــقیر گشت خــان

شاعربی وزن وبی ترازو

 دوست نازنین من مدیرمسؤول سایت ( استقلال – اخپلواکی )، حمید انوری درخط مش نشرات خود به این نقطه اشاره کرده که بر روی هیچ واقعیت خاک قلم نمی پاشد، بلکه گرد وغبار نوشتۀ نویسنده از رویش با ویراستاری پاک می کند.

من که بارها گفته ام بزدل ترین نویسندۀ طنزنویس است که بخاطر ترس از راه های دور پای قلم درهدف مورد نظرخود می گزارد و قسمی پای قلم می گزارد که تا خواننده دقیق نشود و میدان نوشته را پل زنی نکند، نمی داند که هدف نویسنده کی و چه بوده است.

دوستی به من گفت تو که بیش از پنجاه سال نوشته کردی، ۸۰ فیصد نوشته و شعر تو طنز بوده و از هجو خودداری کردی، توهم بزدل هستی.

 گفتم عزیزم تومی گویی که ازهجو خودداری کردی، هجو کردن دل شیرمیخواهد، کسی که هجو می کند، نوشتۀ او کاسه زیر نیم کاسه ندارد، ولی طنز نویس، نیم کاسه زیر کاسۀ خود دارد.

نوشتۀ ذیل را کسی طنز فکرمی کند و کسی هجو، خداکند که یا هجو خوانده فکرکند، یا طنز که هم طنز و هم هجو خدا ناخواسته فکرنکند، اگرهجو و طنزفکرکرد، نه مردی نوشته معلوم می شود و نه نامردی نوشتۀ من که از ایزک بدم می آید. اگرخبر شوم که نوشتۀ من را خواننده بوره و نمک در مغز خود مخلوط کرده، نه تنها ناراحت می شوم، بلکه امکان دارد خودکشی کنم.

سلیمان کبیر نوری

آنچه درینجا میخوانید:

- یک مقام بلند پایه ی پیشین پاکستان:«پاکستان نمی تواند با حمایت از  " تروریزم" کشور پیشگام در منطقهء جنوب آسیا شود».

- کشورم از تروریستان حمایت میکند!

- کرنش هرباره ی شیر افغان! به درگاه حاکمیت سمبولیک و فاقد صلاحیت حکومت ملکی پاکستان، جزخود فریبی و یا عوام فریبی، عملی بیش تلقی نمیگردد.

- کلاه و چپن( لباس منتخب "انگریز و امریکا" برای جلالتمابی حامد کرزی) همچو سمبول تریاک، فساد و انتحار و انفجار، بمثابه سمبول شرمساری، شهرت جهانی کسب کرده که چونمایه ی ننگ و شرمساری کشور در صفحات تاریخ رقم خواهد خورد.

- کمک هفتاد ملیاردی ( 70 ملیارد دالری) امریکا به پاکستان، و کمک یک اعشاریه شش ملیاردی همه ساله، اما انگریزهم و سپوتران اصلی دیگرپاکستان چون سعودی و...، کمک های خود را افشاء نمیکنند.

- کشور پاکستان بمثابه یکی ازمعضله ها و پروبلم های جدی ی جهانی( با 12.153 مدرسه ی مذهبی و با  1.549.242 یا بیشتر از یکنیم ملیون طلبه).

- نتیجه گیری