پیش از حاحرت اجباری و جلای وطن، یک‌بار بناچار گذرم به تلویزیون جمهوری اسلامی و سر و کارم با «برادرانی!!» افتاد که در بارة فیلم نامه‌هائی تصمیم می‌گرفتند که قرار بود ساخته می‌شد و از‌تلویزیون پخش می‌کردند،

هوا سرد شده می رفت، خشکه خنک اثرش را مثل هر سال بر هر جا و بر هر کس داشت. ترس از فصل چهارم سال مثل زمستانهای دیگر به دلها رخنه کرده بود. گپ از چله کلان و درازای تاریکی شب بود.